ยามนี้ เย่อวิ๋นเฟยได้ก้าวออกจากโลกเล็กเทียนอิ่งมาแล้ว
“นายท่าน เสื้อคลุมเทียนอิ่งนั้น ไม่คืนให้ตระกูลเทียนอิ่งหรือ”
หูเมี่ยวเอ่ยถามขึ้นมาทันใด
“ตระกูลเทียนอิ่งยังจะอยู่ในโลกเล็กนี้อีกสักระยะ คงไม่พบศัตรูแข็งแกร่งอะไร เสื้อคลุมเทียนอิ่งตอนนี้สำหรับพวกเขายังไม่มีประโยชน์มากนัก
เสื้อคลุมเทียนอิ่งนี้ ข้านึกถึงประโยชน์อีกอย่างหนึ่งได้
ไว้ค่อยคืนทีหลังเถิด”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
ยามนี้ เย่อวิ๋นเฟยนั่งอยู่ในยานเหาะแล้ว มุ่งหน้าไปยังทางเข้าออกอวกาศของทวีปเทียนเสวียน
“ท่านอาจารย์ใหญ่เซี่ยพวกเขาก็มาด้วย
ไปพบพวกเขากันเถิด”
ทันใดนั้น เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสได้ว่า เซี่ยฉางคงและเหล่าผู้อาวุโสของสำนักพิทักษ์ธรรมก็มาถึงแถบตะวันออก กำลังมุ่งหน้าไปยังอาณาจักรต้าฉิน
ด้วยระดับพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟย บนทวีปชั้นต่ำอย่างทวีปเทียนเสวียนเช่นนี้ สามารถแผ่คลุมไปทั่วแถบตะวันออกได้อย่างง่ายดาย
เย่อวิ๋นเฟยรู้ว่า คงเป็นเพราะตัวเองเผยร่องรอยออกไปโดยไม่ตั้งใจ สำนักพิทักษ์ธรรมได้รับข่าว เหล่าผู้อาวุโสจึงรีบตามมา
“ท่านอาจารย์ใหญ่เซี่ย ข้าอยู่ที่นี่”
เย่อวิ๋นเฟยก้าวออกจากยานเหาะ ใช้วิชาเคลื่อนย้ายมิติชั่วพริบตา ก็มาถึงด้านหน้ายานเหาะของเซี่ยฉางคงและพวก เพียงยกมือขึ้น ดันยานเหาะกว่าสิบลำที่กำลังแล่นด้วยความเร็วดุจสายฟ้ากลับออกไปอย่างแรง
“ผู้ใดกัน!”
เซี่ยฉางคงและเหล่าผู้อาวุโสของสำนักพิทักษ์ธรรมต่างตกใจ พากันพุ่งออกมาจากยานเหาะ แล้วก็เห็นเย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่เบื้องหน้า