เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 1767 ค่ายกลอันสูงส่ง

6 นาที· 1.5K คำ

ชั่วพริบตา กองทัพที่รวมตัวกันจากนานาพลังแห่งจงถูเสินโจวก็มาถึง และประจันหน้ากับกองทัพปีศาจ

"นั่นอะไรกัน?

โลกแห่งเซียน!"

"ไม่น่าแปลกใจที่มีกองทัพปีศาจมาประจำการอยู่ที่นี่ ที่แท้ก็มีดินแดนเซียนเช่นนี้อยู่ที่นี่ ดูท่าปีศาจเหล่านี้คิดจะผูกขาดโลกแห่งเซียนนี้ไว้แต่เพียงผู้เดียว!"

บรรดายอดฝีมือของนานาพลังในจงถูเสินโจวต่างจ้องมองโลกแห่งเซียนที่เปล่งประกายเจิดจรัสอยู่เบื้องหน้า ต่างพากันทั้งตกใจและดีใจ

"ที่นี่คืออาณาเขตของพวกเราชาวปีศาจ พวกเจ้าคนฝึกยุทธ์อย่างมนุษย์ควรรีบไสหัวไปให้พ้น มิเช่นนั้น ฆ่าหมด ไม่ไว้ชีวิต!"

เวลานี้จอมปีศาจทั้งห้าเห็นมนุษย์ผู้ฝึกยุทธ์จำนวนมากมายมาถึง ใบหน้าต่างก็มืดครึ้มลงอย่างมาก หนึ่งในจอมปีศาจตวาดเสียงเขียว

"ใครบอกว่าที่นี่คืออาณาเขตของพวกเจ้าชาวปีศาจ ที่นี่มิใช่แดนปีศาจซะหน่อย เห็นได้ชัดว่าพวกเจ้าคิดจะผูกขาดโลกแห่งเซียนนั้นไว้ กล่าวจอมปลอมไร้สาระ!"

ผู้เฒ่ารูปร่างองอาจคนหนึ่งเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มเย็นชา

เหล่ามนุษย์ผู้ฝึกยุทธ์เหล่านั้นมองไปยังโลกแห่งเซียนที่ปราณวิญญาณเข้มข้นและแสงเซียนเจิดจ้าเบื้องหน้า ต่างรู้สึกว่าข้างในจะต้องมีสมบัติล้ำค่าอย่างแน่นอน ไหนเลยจะยอมจากไป

"ไม่ไป ก็ตาย!"

จอมปีศาจอีกตนหนึ่งถลึงตากลมโต ตะคอกเสียงดัง

ครืน...

จอมปีศาจทั้งห้าปลดปล่อยพลังกดดันออกมาพร้อมกัน ประดุจภูเขาไฟขนาดใหญ่ห้าลูกปะทุ พลังปีศาจอันเกรียงไกรทะยานขึ้นฟ้า สั่นสะเทือนทั่วพิภพ

ไม่นานมานี้ จอมปีศาจทั้งห้าได้แอบกินยารักษาบาดแผลของปีศาจไปอย่างลับ ๆ กดความบาดเจ็บไว้ได้ชั่วคราว ประกอบกับพลังชีวิตของจอมปีศาจนั้นแข็งแกร่งยิ่งนัก โดยเฉพาะจอมปีศาจเหล่านี้ เมื่อเทียบกับมนุษย์แล้ว ครอบครองความสามารถในการฟื้นฟูที่น่าตกใจ ดังนั้น ณ เวลานี้ พวกมันจึงสามารถแสดงพลังรบสูงสุดออกมาได้!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป