“สามพันโลกใหญ่เล็กมิใช่ที่ที่พวกเจ้าปีศาจจะมาอาละวาด จงกลิ้งกลับไปเสีย”
พระสงฆ์อ้วนตวาดก้อง
“เจี๊ยะเจี๊ยะ...
สามพันโลกใหญ่เล็กมิได้อยู่ใต้การปกครองของพวกเจ้า พวกเราปีศาจจะทำอะไร จำต้องขออนุญาตพวกเจ้าด้วยหรือ!”
ปีศาจตนหนึ่งหัวเราะเยาะเย้ยเสียงแหลมเสียดหู
“อย่าพูดพร่ำเพ้อให้มากความ กล้ามายุ่งเรื่องของเผ่าปีศาจ ก็จงตายด้วยกันเสียเถิด
ลงมือ!”
ปีศาจอีกตนหนึ่งหัวเราะอย่างคลั่ง
ครืนๆ...
ปีศาจทั้งเจ็ดตนระเบิดพลังพร้อมกัน ปลดปล่อยพลังปีศาจอันหาที่สิ้นสุดมิได้ บิดเบือนพลุ่งพล่านราวกับกลายเป็นปีศาจน่าเกลียดน่ากลัวนับหมื่นนับพัน พร้อมกันหัวเราะเย้ยหยัน
ปีศาจทั้งเจ็ดพุ่งเข้าสังหารพร้อมกัน
“ดีนัก ดูท่าพวกเจ้าเผ่าปีศาจเตรียมก่อกวนระเบียบของสามพันโลกใหญ่เล็กจริง ๆ
จงตายให้หมดเสียเถิด!”
พระสงฆ์อ้วนหัวเราะเย็น
“ผู้อาวุโส พวกกระจอกเช่นนี้ จำต้องให้ท่านทั้งสองลงมือด้วยหรือ
ให้ข้าจัดการเถิด”
ในขณะที่คนชราและพระสงฆ์อ้วนกำลังจะลงมือ เย่อวิ๋นเฟยก็ปรากฏกายขึ้นมาโดยฉับพลัน เอ่ยปากขึ้น
“เป็นเจ้า เย่อวิ๋นเฟย!”
คนชราและพระสงฆ์อ้วนต่างดีใจเล็กน้อย
“ผู้อาวุโสทั้งสอง ก่อนอื่นให้ศิษย์ลงมือสังหารปีศาจพวกนี้เสียก่อนเถิด”
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้น
สำหรับคนชราและพระสงฆ์อ้วนผู้นี้ เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกขอบคุณมาโดยตลอด
ครั้งก่อนที่เย่อวิ๋นเฟยถูกมือสังหารชั้นสูงของสายมืดไล่ล่า ก็เป็นพวกเขาทั้งสองที่ปรากฏกายเข้ามาช่วย ทำให้เย่อวิ๋นเฟยหลบหนีไปได้อย่างราบรื่น
ต่อมาพวกเขายังชี้แนะให้เย่อวิ๋นเฟยเข้าไปในแดนทลายฟ้า ได้พบพานโอกาสอันยิ่งใหญ่ เพิ่มพูนพลังขึ้นมากลับมาทดแทนบุญคุณ
ยิ่งไปกว่านั้น คนทั้งสองนี้ยังเคยส่งกองกำลังเข้าไปในทวีปหงเหมิง เพื่อปกป้องเหล่าพลังและสิ่งมีชีวิตที่เกี่ยวข้องกับเย่อวิ๋นเฟยอีกด้วย