พลังปีศาจที่แฝงอยู่ในกรงเล็บปีศาจนั้นน่ากลัวยิ่งนัก เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสได้แต่เพียงไกลก็พบว่าร่างกายของตนแข็งทื่อไปทั้งตัว ราวกับขยับเขยื้อนไม่ได้เลย
คิดจะหนีก็หนีไม่พ้น
“เป็นไปได้อย่างไร!
ในแดนปีศาจกลับมีผู้แข็งแกร่งขั้นเซียนเซียนอยู่ด้วยหรือ?”
เย่อวิ๋นเฟยมองกรงเล็บปีศาจที่ไล่ล็อกตัวเขาไว้แต่ไกล พลางค่อยๆ ยื่นเข้ามา หัวใจเต็มไปด้วยความตะลึงพรึงเพริด
ชาติก่อน เย่อวิ๋นเฟยเคยบุกถล่มแดนปีศาจ และต่อสู้อย่างดุเดือดกับอสูรใหญ่หลายตนในแดนปีศาจ
ยามนั้น ในแดนปีศาจไม่มีผู้แข็งแกร่งขั้นเซียนเซียนปรากฏตัวแม้แต่คนเดียว
ดังนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงคิดมาตลอดว่า อสูรใหญ่ที่แข็งแกร่งที่สุดในแดนปีศาจก็มีเพียงระดับจักรพรรดิสวรรค์เท่านั้น
ไม่คิดว่าเดี๋ยวนี้กลับมีผู้แข็งแกร่งเผ่าปีศาจขั้นเซียนเซียนโผล่ขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว!
ดูท่าชาติก่อน ความเข้าใจของข้าที่มีต่อสามพันโลกใหญ่เล็กนั้นตื้นเขินเกินไปจริงๆ!
ในสามพันโลกใหญ่เล็กยังมีเรื่องที่ข้าไม่รู้อีกมากมายเพียงใด!
โชคดีที่ชาติก่อนตอนที่ข้าเข้าไปในแดนปีศาจไม่ได้อยู่เนิ่นนานนัก และไม่ได้ทำศึกเอาชีวิตจริงกับอสูรใหญ่พวกนั้น ถ้าเผลอไปดึงปีศาจขั้นเซียนแบบนี้ออกมา คงโดนตบเพียงฝ่ามือเดียวก็แหลกละเอียดแล้ว
เย่อวิ๋นเฟยอดยิ้มขื่นในใจไม่ได้
“ต้องหาทางหนีให้ได้ มิเช่นนั้น เจ้าจะต้องตาย!”
เวลานี้ ผู้อาวุโสฮุ่นตะโกนใส่เย่อวิ๋นเฟยด้วยเสียงอันดัง
“ทำได้เพียงทุ่มสุดชีวิต!”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า