"ฮ่าฮ่า...
รสชาติไม่เลว!
นานแล้วที่ข้าไม่ได้กินเนื้ออย่างเอร็ดอร่อยขนาดนี้!
สิ่งมีชีวิตในโลกนี้มีมากมายเหลือเกิน คงจะให้ข้าได้อิ่มท้องสักที!"
เวลานี้ ท่ามกลางห้วงเวิ้งว้างของสามพันโลกใหญ่เล็ก ณ นอกโลกหนึ่ง มีปีศาจร่างใหญ่ยักษ์ยืนอยู่ มันยื่นมือเข้าไปในโลกนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า คว้าสิ่งมีชีวิตที่ยังมีชีวิตอยู่ออกมาครั้งละมากมาย แล้วยัดเข้าไปในปากปีศาจอันมหึมาของมัน ราวกับกำลังกินอาหารอันโอชะที่สุดใต้หล้า ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มอำมหิต
จะเห็นได้ว่ากำแพงมิติของโลกนั้นถูกทุบจนเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ จากด้านนอกมองเข้าไปเห็นแผ่นดินใหญ่ทวีปหนึ่งอยู่ภายใน
ในเวลานี้ ทั่วทั้งแผ่นดินใหญ่ถูกปกคลุมด้วยไอปีศาจหนาทึบ สิ่งมีชีวิตทั้งหลายต่างพากันแตกตื่นหนีตายอลหม่าน เสียงร่ำไห้ก้องกังวานไปทั่ว
ครืนๆๆ...
ปีศาจตนนั้นใช้มือหนึ่งกำสิ่งมีชีวิตจำนวนมากส่งเข้าปาก อีกมือหนึ่งยื่นเข้าไปในโลกนั้น ปกคลุมเหนือแผ่นดินใหญ่ราวกับเมฆปีศาจขนาดมหึมา มันกวาดลงมายังแผ่นดินเบื้องล่าง คว้าสิ่งมีชีวิตขึ้นมาอีกเป็นจำนวนมาก
"ดูสิ!
เป็นปีศาจร่างยักษ์มหึมา!
ดูท่าปีศาจตนนั้นจะกินพวกเราจนหมด หนีเร็ว!"
เวลานี้ เหล่าสิ่งมีชีวิตบนแผ่นดินใหญ่ได้มองเห็นปีศาจร่างยักษ์ที่ยืนอยู่ด้านนอกผ่านกำแพงมิติที่ถูกทำลาย พากันตกใจกลัวส่งเสียงร้องอย่างสุดชีวิต
บนแผ่นดินใหญ่แห่งนี้ มีสิ่งมีชีวิตจำนวนมากที่มีพลังแข็งแกร่งพอสมควรพากันเหาะขึ้นฟ้า มุ่งหน้าไปยังประตูเข้าออกของโลกนี้ หวังจะหนีออกจากโลกนี้ไป
แต่กลับถูกปีศาจตนนั้นกวาดฝ่ามือมาทางหนึ่ง ราวกับฝูงแมลงวันจำนวนมาก ถูกตกลงไปบนแผ่นดินใหญ่
ขณะที่ปีศาจตนนี้กำลังกินผู้คน ในห้วงเวิ้งว้างอันไกลโพ้นก็มีสิ่งมีชีวิตจำนวนมากที่มาดูความวุ่นวายปรากฏตัวขึ้น
สิ่งมีชีวิตเหล่านี้มาจากโลกอื่น เมื่อได้ยินเสียงอึกทึกจึงพากันรีบมายังที่เกิดเหตุ
แน่นอนว่าเหล่าสิ่งมีชีวิตที่มาดูความวุ่นวายล้วนยืนอยู่ห่างๆ พร้อมทั้งกลิ่นอายที่ถูกเก็บงำ ซ่อนร่างไว้ กลัวว่าจะถูกปีศาจตนนั้นพบเข้า
"เป็นอสูรใหญ่จากแดนปีศาจ!
ในสามพันโลกใหญ่เล็กของเรา ไม่มีอสูรใหญ่ออกอาละวาดมานานแล้ว ไม่คิดว่าเดี๋ยวนี้จะมีอสูรใหญ่ออกมาก่อกวนอีก!"