"นายท่าน ข้าออกมาช่วยพวกเจ้า"
หูเมี่ยวร่างวูบไหว ปรากฏกายขึ้นข้างกายเย่อวิ๋นเฟย หางจิ้งจอกเก้าหางเบื้องหลังเลือนรางซ่อนเร้น ส่ายไหวเบา ๆ ปลดปล่อยหมอกมายาม้วนคลุ่ม
จากนั้นหูเมี่ยวก็แสดงร่างแท้จริงออกมา แปรกายเป็นสุนัขจิ้งจอกสวรรค์ยุคปฐมกาลยักษ์ใหญ่ ร่างแปรบปรายพุ่งทะยานไปข้างหน้า
สัตว์มายาทั้งห้าตนซึ่งกำลังรวมพลังโจมตีเย่อวิ๋นเฟยกับหนอนไหมมังกรเขาทอง ต่างต้องตะลึงงัน เมื่อเห็นจิ้งจอกสีชมพูยักษ์ปรากฏขึ้นตรงหน้า
มันหยุดการโจมตี ยืนนิ่งจ้องมองหูเมี่ยวด้วยสายตาสับสนงงงวย
หางจิ้งจอกเก้าเส้นอันหนาใหญ่เบื้องหลังหูเมี่ยวฟาดไปข้างหน้าพร้อมกันทีเดียว หางแต่ละเส้นแปรเงาสลัวนับไม่ถ้วน ชั่วขณะเดียวหางนับหมื่นนับล้านสานพันกันเป็นตาข่ายผืนใหญ่สีชมพู คลุมกระหน่ำลงไปข้างหน้า
"หูเมี่ยว เจ้ามีพลังฝีมือแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยเห็นวิชาอันหูเมี่ยวแสดงออกมา จึงพูดด้วยความปลื้มปีติ
"นายท่าน แกนสัตว์ที่เพิ่งให้ข้าไปนั้น ข้าได้หลอมรวมเข้ากายไปบางส่วนแล้ว พลังฝีมือของข้าจึงสูงขึ้นอีกไม่น้อย"
หูเมี่ยวพูดพลางยิ้ม
ขณะที่หูเมี่ยวเปิดฉากการโจมตี สัตว์มายาทั้งห้าตนข้างหน้ากลับเริ่มถอยหลังทีละก้าว
"นี่มันเรื่องอะไรกัน?
สัตว์ทั้งห้านี้ดูเหมือนจะหวาดกลัวเจ้าเหลือเกิน แต่พลังของเจ้าก็ไม่เห็นจะเหนือกว่าพวกเราสองตนเลย เหตุใดมันถึงกลัวเจ้านักหนา?"
หนอนไหมมังกรเขาทองถามขึ้นทันทีด้วยความสงสัยใคร่รู้
"หรือว่าเผ่าสุนัขจิ้งจอกสวรรค์ยุคปฐมกาลของพวกเจ้าชำนาญการกดขี่สัตว์มายาโดยเฉพาะ นี่คือหนึ่งสิ่งย่อมกดหนึ่งสิ่งหรือ?"
หนอนไหมมังกรเขาทองเสริมอีก
"สายเลือดของเผ่าสุนัขจิ้งจอกสวรรค์ยุคปฐมกาลพวกเรานั้นสูงส่งกว่าสายเลือดของสัตว์มายามากมายจริง แต่ข้าเองก็ไม่รู้ว่าทำไมสัตว์มายาทั้งห้านี้ถึงหวาดกลัวข้าเช่นนี้
ในความทรงจำของข้า เผ่าสุนัขจิ้งจอกสวรรค์ยุคปฐมกาลพวกเราไม่ได้มีวิชากดสัตว์มายาเป็นพิเศษแต่อย่างใด!
