"ใช่แล้ว สิ่งมีชีวิตพวกนี้ชำนาญมายา พวกมันต่อสู้กับเราไปพร้อมกับล่อหลอกจิตใจของเราด้วย"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"นายท่าน กระหม่อมคงเดาได้แล้วว่าสัตว์ร้ายพวกนี้คืออะไร"
หูเมี่ยวเอ่ยขึ้นทันที
"สัตว์ร้ายพวกนี้คืออะไร"
เย่อวิ๋นเฟยถามทันควัน
"ถ้ากระหม่อมไม่เดาผิด ตรงหน้าพวกนี้คงเป็นสัตว์มายา"
หูเมี่ยวกล่าว
"สัตว์มายาเช่นเดียวกับจิ้งจอกฟ้าโบราณของพวกเรา เกิดมาก็ชำนาญมายา แม้สายเลือดของสัตว์มายาจะไม่สูงศักดิ์เท่าจิ้งจอกฟ้าโบราณของพวกเราก็ตาม
เพียงแต่มายาของสัตว์มายาพวกนี้ค่อนข้างเป็นเอกลักษณ์ แถมสัตว์มายามีจำนวนมหาศาล โดยปกติจะออกเป็นฝูงเป็นกลุ่ม พอเห็นศัตรูเมื่อไรก็รุมโจมตีพร้อมหน้า
อีกทั้งสัตว์มายาไม่เพียงชำนาญมายา หากยังชำนาญวิชาพิษด้วย หมอกข้นที่พวกมันพ่นออกมามีพิษร้ายแรงน่าสะพรึงยิ่ง สามารถทำงานร่วมกับพลังมหาวิถีมายาและกฎแห่งมายา ทำให้ผู้คนจมดิ่งสู่ภวังค์โดยไม่รู้ตัว ดิ้นรนไม่หลุด
นั่นคือ มายาของเผ่าพันธุ์สัตว์มายานั้นผสมผสานกับวิชาพิษเข้าด้วยกัน"
หูเมี่ยวเอ่ยกล่าว
"ออกจะเป็นเช่นนั้น แต่ข้าก็ไม่กลัวพิษอยู่ดี"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มกล่าว
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยรีบหยิบขวดเซียนดานละลายพิษออกมา ส่งให้สองเม็ดแก่หนอนไหมมังกรเขาทอง
"กลืนเซียนดานสองเม็ดนี้ลงไป พิษที่สัตว์มายาพวกนี้พ่นออกมาก็ทำอะไรข้าไม่ได้อีกต่อไป"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
ในฐานะนักโอสถระดับมหาเทพ เย่อวิ๋นเฟยย่อมมั่นใจในเซียนดานละลายพิษที่ตนเองบรรจงสร้างขึ้นอยู่แล้ว
แล้วเย่อวิ๋นเฟยกับหนอนไหมมังกรเขาทองต่างกลืนเซียนดานละลายพิษลงไปคนละสองเม็ด เมื่อกลืนลงไปแล้วเย่อวิ๋นเฟยรู้สึกได้ทันทีว่าสติสัมปชัญญะของตนกระจ่างใสขึ้นมาก หมอกสีขาวรอบด้านก็จางลงมาก ระยะที่มองเห็นได้ก็ไกลออกไปอีกมาก
เย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยพลังวิญญาณออกมา ทันใดนั้นก็รับรู้ได้ว่าบนที่ราบรอบตัวตนได้มีสัตว์มายามารวมตัวกันมากมายมหาศาล