ช่วงเวลานั้นเอง ประตูวังหลังนั้นกลับถูกเปิดออก
แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็เห็นชายชราผู้หนึ่งก้าวออกมาจากในวัง
"อีกแล้ว!"
หนอนไหมมังกรเขาทองเห็นชายชรานั้นแล้วไม่อาจกลั้นเอ่ยออกมา
ชายชราผู้นี้คือผู้เดียวกันกับที่เย่อวิ๋นเฟยพบเจอมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
แรกเริ่มเย่อวิ๋นเฟยตั้งใจจะทำเฉยเช่นเดิม แต่แล้วก็พบว่าชายชรายืนอยู่หน้าประตูวัง และสายตากำลังมองมาที่ตน
"กระหม่อมขอคารวะท่านผู้อาวุโส!"
เย่อวิ๋นเฟยสะดุ้งตกใจ ครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ในใจ แล้วกล้าหาญก้าวออกไปหนึ่งก้าว ก้มศีรษะแสดงความเคารพอย่างจริงจัง
สายตาของชายชรามองเย่อวิ๋นเฟยอยู่ชั่วครู่ แล้วทันใดก็หยิบธงแผนกั้นจำนวนมหาศาลออกมา โปรยทิ้งไปทั่วทุกทิศอย่างเชื่องช้า
"เขากำลังทำอะไรนะ?"
เย่อวิ๋นเฟยอดงงงวยไว้ไม่ได้
"อ้อ เขากำลังกางแผนกั้น"
ไม่ช้าเย่อวิ๋นเฟยก็มองเห็นว่าชายชรากำลังกางแผนกั้นขึ้นมา
"ฝีมือการกางแผนกั้นของผู้อาวุโสท่านนี้ช่างสูงส่งเหลือเกิน แผนกั้นที่ท่านกางออกมานี้ระดับต้องสูงล้ำ อานุภาพย่อมแกร่งกล้าแน่นอน"
เย่อวิ๋นเฟยจ้องมองชายชราโปรยธงค่ายกลออกไปทีละคันแล้วทีละคันอย่างต่อเนื่อง ปักลงในมิติรอบด้านเป็นระเบียบแน่นอน ในใจอดไม่ได้ที่ต้องชื่นชมอย่างลับๆ
ดังคำกล่าวที่ว่า คนนอกมองดูความครื้นเครง คนในมองเห็นแก่นแท้
ระดับแผนกั้นของเย่อวิ๋นเฟยแท้จริงก็ไม่เลว ช่างเป็นคนที่มองแค่แวบเดียวก็รู้ว่าฝีมือของชายชราสูงเสียจนตนไม่อาจเทียบได้เลย
คืนครืน...
ไม่นานนัก ค่ายกลขนาดใหญ่ก็ก่อตัวขึ้นอย่างกึกก้อง ม่านแสงค่ายกลขยายออกจากตัวชายชราเป็นศูนย์กลาง แล้วค่ายกลหนึ่งก็ปรากฏขึ้นข้างกายเย่อวิ๋นเฟย
"นี่ไม่ใช่แผนกั้นที่ปกคลุมรอบวังหลังนี้หรือ?"
เย่อวิ๋นเฟยมองแวบเดียวก็เห็นว่าแผนกั้นที่ชายชราเพิ่งกางนั้น คือแผนกั้นเดียวกันกับที่ปกคลุมรอบวัง
"ที่นี่มีแผนกั้นอยู่แล้ว เหตุใดผู้อาวุโสจึงกางแผนกั้นเดียวกันขึ้นอีก? หรือท่านตั้งใจจะเสริมความมั่นคงของการป้องกันที่นี่?"
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกแปลกใจ
ช่วงเวลานั้นเอง เย่อวิ๋นเฟยก็พบว่าแผนกั้นที่ชายชราเพิ่งกางนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย
จากนั้นชายชราก็หยิบธงแผนกั้นจำนวนมากออกมาอีกครั้ง แล้วเริ่มกางแผนกั้นซ้ำด้วยฝีมือเช่นเดิม