ในเวลาเดียวกัน
ณ เขตศิษย์ใหม่ ลานบ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
"ศิษย์พี่เฟิงหยุน เย่อวิ๋นเฟยไปหอภารกิจเพื่อรับภารกิจแล้ว!"
ศิษย์คนหนึ่งวิ่งเข้ามาในลานบ้านอย่างรีบร้อน รายงานต่อเด็กหนุ่มชุดขาวที่ยืนเอามือไพล่หลังอยู่ในลาน
เด็กหนุ่มชุดขาวนี้คือเฟิงหยุนอ้าวนั่นเอง
"ดูให้แม่น!
ข้าอยากรู้ว่าเขาไปรับภารกิจอะไร จะไปที่ใด!"
เฟิงหยุนอ้าวสีหน้าหม่นหมอง แววตาพุ่งประกายเยือกเย็น
พอคิดถึงเหตุการณ์เมื่อไม่กี่วันก่อนหน้าแผ่นศิลาหยั่งรู้ ที่ตนพ่ายให้เย่อวิ๋นเฟย ก็ทำให้เขากระวนกระวายกินไม่ได้นอนไม่หลับ
ความเคียดแค้นและริษยาอันแรงกล้า ดั่งงูพิษที่คอยกัดกินใจเขาทุกขณะ
เขาได้รับการขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะหมายเลขหนึ่งแห่งยุคเยาว์วัยของจงโจว!
รัศมีนับไม่ถ้วนสาดส่องตัว โดดเด่นโอ่อ่า
ตลอดมา แถบตะวันออกในสายตาเขา ก็เป็นเพียงที่ป่าเถื่อนล้าหลัง ยังไม่พัฒนา
แต่แล้ว เขากลับถูกไอ้หนุ่มไร้ชื่อจากแถบตะวันออกกดข่มอย่างราบคาบ!
เสียหน้าสิ้นดี!
ความแค้นนี้ เฟิงหยุนอ้าวกล้ำกลืนไม่ลง!
"เย่อวิ๋นเฟย ข้าจะล้างผลาญเจ้า!"
เฟิงหยุนอ้าวกัดฟันกรอด ใบหน้าบิดเบี้ยว แววตาเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น
"ศิษย์พี่เฟิงหยุน ข้าเข้าใจแล้ว"
ศิษย์ใหม่ที่เข้ามารายงานตอบรับพลางรีบวิ่งออกจากลานบ้าน
ณ สถาบันพิทักษ์วิถี บนยอดเขาอีกลูกหนึ่ง
ภายในถ้ำฝึกตนที่หนึ่ง
บุรุษชุดเหลืองนั่งขัดสมาธิกำลังหลับตาหยั่งรู้สิ่งใดอยู่