“ภารกิจค่าตอบแทน 1 หมื่นแต้ม!”
อู๋เฮยซานและน้องสาวอย่างเสี่ยวฮุ่ยได้ฟังก็ตื่นตะลึงยิ่งนัก
“ข้าถูกใจภารกิจนี้ ก็เอาตามนี้เถิด”
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยพร้อมรอยยิ้มบางเบา
“ไอ้หนู เจ้ารู้หรือไม่ ยิ่งภารกิจใดมีแต้มมาก ก็ยิ่งหมายถึงความอันตราย
ภารกิจระดับ 1 หมื่นแต้มขึ้นไป โดยทั่วไป มีเพียงศิษย์ระดับกลางหรือระดับสูงที่พลังแข็งแกร่งเป็นพิเศษเท่านั้นที่กล้ามารับ!
เจ้าเป็นศิษย์ใหม่ ยังจะมาร่วมสนุกอะไรอีก
ไอ้หนู ข้าจะบอกความจริงแก่เจ้า จากข่าวที่เชื่อถือได้ พระโอรสและพระธิดาแห่งราชันจักรวรรดิอสูรนับหมื่นถูกลักพาตัวโดยโจรทรายแห่งทะเลทรายวายุทมิฬ
เดือนก่อน ศิษย์ระดับสูงของสถาบันเราผู้หนึ่งในขั้นสร้างปราณปฐพี ได้มารับภารกิจนี้ ผลสุดท้ายบาดเจ็บสาหัสกลับมา ว่ากันว่าจนบัดนี้ก็ยังนอนติดเตียงลุกไม่ขึ้น”
ชายชรากวาดตามองเย่อวิ๋นเฟยพลางกล่าวไปพลาง
“เช่นนั้น บัดนี้ เจ้าผู้นี้ยังคิดจะรับภารกิจนี้อยู่หรือไม่”
ชายชราเอ่ยถาม
“รับ
ก็ภารกิจนี้แล้ว”
เย่อวิ๋นเฟยว่า
“แหม ไอ้หนู เจ้าคงอยากดังนักสินะ จึงใคร่ทำการใหญ่เพื่อประกาศชื่อเสียงลือเลื่อง
ทว่า ข้าเตือนเจ้าสักข้อ อย่าบุ่มบ่ามเกินวัย การทำสิ่งใดควรยืนบนพื้นจริงสำคัญที่สุด...”
ชายชราเริ่มสั่งสอนเย่อวิ๋นเฟย
“ผู้อาวุโส ข้าตัดสินใจแล้ว จะรับภารกิจนี้”
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขัดจังหวะเขา น้ำเสียงหนักแน่นยิ่ง
“ได้ๆ ไอ้หนู เจ้าอยากตาย ข้าก็ไม่ห้ามรั้งเจ้า”
ชายชราแค้นใจขึ้นบ้าง สะบัดมือทีหนึ่ง แสงขาวสายหนึ่ง พุ่งเข้าร่างในป้ายคำสั่งประจำตัวของเย่อวิ๋นเฟย
