"เจ้าเป็นผู้ใด"
ช่วงเวลานั้นเอง บนฟากฟ้าไกลโพ้น เงาร่างสูงใหญ่สีดำได้ล็อกเป้าหมายไว้ที่เย่อวิ๋นเฟย และก้าวย่ำงามใหญ่มุ่งหน้ามายังตำแหน่งที่เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่
เย่อวิ๋นเฟยหยุดยืน ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น จ้องมองเงาร่างสีดำที่กำลังเดินเข้ามาไม่หยุดอย่างเย็นชา
ไม่นานเย่อวิ๋นเฟยก็มองเห็นรูปลักษณ์ของอีกฝ่ายชัดเจน เป็นชายวัยกลางคนใบหน้าซีดขาว สวมฉลององค์ยาวสีดำ ทั้งร่างแผ่ซ่านสายอากาศแห่งความตายเข้มข้น
ชัดเจนว่าวิชาลับที่เขาบำเพ็ญล้วนเกี่ยวพันกับความตาย พลังความตายและกฎแห่งความตายเป็นหนึ่งในสายของมรดกวิชาแห่งยมพิภพใหญ่
ในบรรดาเทพเจ้าแห่งยมพิภพใหญ่ที่เย่อวิ๋นเฟยเคยกลืนกินมาก่อนหน้านี้ ก็มีหลายองค์ที่บำเพ็ญพลังความตายและกฎแห่งความตายโดยเฉพาะ เย่อวิ๋นเฟยจึงไม่ใช่คนแปลกหน้ากับพลังความตายและกฎแห่งความตาย
"เจ้าไม่ใช่คนของยมโลกแห่งเรา หากแต่สิ่งที่เจ้าบำเพ็ญกลับเป็นมรดกวิชาแห่งมหาปรโลกของพวกเรา
เรื่องนี้มันเป็นไปได้อย่างไร เจ้ามาที่สำนักยมโลกของเราเพราะเหตุใด เพราะเหตุใดจึงบุกรุกถ้ำที่เราปิดบำเพ็ญ ใครเป็นผู้ส่งเจ้ามา?"
ชายวัยกลางคนนั้นจ้องตามองเย่อวิ๋นเฟยแล้วเอ่ยถาม
ขณะที่ชายวัยกลางคนกำลังกล่าว บรรดาผู้เข้มแข็งของสำนักยมโลกก็พากันบุกเข้ามาในโลกเล็กนี้ราวกับสายธาร
"ไอ้เจ้านั่นมาอยู่ที่นี่จริง ๆ อวดดีเกินขอบฟ้าเชียว กล้าบุกรุกถ้ำบำเพ็ญของประมุข รบกวนการบำเพ็ญสงบของประมุข"
ผู้เข้มแข็งมากมายทยอยเดินทางมา ล้อมวงรอบประมุขนั้น ตั้งรับเผชิญหน้ากับเย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยกวาดสายตามองบรรดาผู้เข้มแข็งที่ทยอยมาถึง เห็นว่าส่วนใหญ่เป็นเทพเจ้าชั้นแปดหรือเทพเจ้าชั้นเจ็ด
เหล่านี้คงเป็นผู้บริหารระดับสูงในนรกภูมินี้ เพิ่งได้รับเสียงสื่อจิตจากประมุข จึงรู้ว่ามีผู้มาเยือนแปลกหน้าบุกรุกเข้าถ้ำบำเพ็ญของประมุข จึงรีบรุดมาทันที
เย่อวิ๋นเฟยหลังพับมือทั้งสองไว้เบื้องหลัง ยืนอยู่ตรงนั้น จ้องมองชนชั้นสูงของสำนักยมโลกเหล่านี้อย่างเย็นชา
"ประมุข ไอ้เจ้านั่นดูคุ้นตาดี ข้าน้อยทำนองจะจำได้
มันชื่อเย่อวิ๋นเฟย เป็นคนของสำนักฮุนหยวน!