"ดูเหมือนไอ้ตัวดีนี่จะไปแจ้งเตือนบรรดาผู้แข็งแกร่งคนอื่นในยมโลกแล้ว มีไม่น้อยที่กำลังมุ่งหน้ามายังแดนนรกภูเขาน้ำแข็งแห่งนี้"
เย่อวิ๋นเฟยได้รับความทรงจำของเจ้าผู้คุมนรกผู้นั้นแล้ว จึงรู้ในทันทีว่าเมื่อครู่เจ้าผู้คุมนรกได้แอบส่งข่าวออกไป บรรดาผู้แข็งแกร่งอีกมากมายในยมโลกที่ได้รับข่าวต่างกำลังรีบเดินทางมา
เย่อวิ๋นเฟยจึงเก็บกลิ่นอาย ซ่อนบังร่าง แล้วพุ่งออกจากยอดเขาสีดำแห่งนั้นในพริบตา พร้อมทั้งพาศพของเจ้าผู้คุมนรกไปด้วย
ตูม ตูม ตูม...
เพียงร่างของเย่อวิ๋นเฟยออกจากยอดเขาสีดำได้ไม่นาน ก็มีเงาดำกว่าสิบสายพุ่งทะยานเข้ามาในแดนนรกภูเขาน้ำแข็งติด ๆ กัน แต่ละสายแผ่พลังงานอันทรงพลัง คำรามก้องก่อนบินตรงมายังยอดเขาสีดำตรงกลางนรก แล้วลงจอดบนยอดเขานั้นทั้งหมด
"เจ้าแห่งนรกภูเขาน้ำแข็งอยู่ที่ไหน?
เมื่อครู่มันส่งข่าวมาว่าถูกผู้แข็งแกร่งลอบโจมตี และผู้นั้นอาจเป็นเผ่าวิญญาณในตำนาน
ข้าได้รับข่าวจึงรีบมาทันที แต่ตอนนี้มันอยู่ที่ไหนกัน?"
เงาดำหนึ่งสายที่ห่อหุ้มด้วยฉลององค์สีดำยาวเปิดปากกล่าว
ความจริงแล้วเงาดำกว่าสิบสายนี้ล้วนห่อหุ้มด้วยฉลององค์สีดำกว้างใหญ่ แม้แต่ใบหน้าก็ถูกผ้าสีดำปิดมิด คนภายนอกจึงมองไม่เห็นรูปลักษณ์จริงของพวกมันเลย
ฉลององค์สีดำที่สวมอยู่นี้ดูเหมือนจะเป็นฝ่าเป่าชนิดหนึ่ง ฝ่าเป่าที่สร้างขึ้นเพื่อบังอากาศและซ่อนบังร่างโดยเฉพาะ คนอื่นจึงแทบไม่อาจใช้พลังวิญญาณตรวจจับรูปลักษณ์จริงหรือขั้นภูมิของพวกมันได้
แต่เย่อวิ๋นเฟยมองแวบเดียวก็มองทะลุขั้นภูมิที่แท้จริงของเงาดำกว่าสิบสายนี้ออกทั้งหมด
"ล้วนเป็นมหาเทพชั้นที่เจ็ด ทั้งหมด ดูท่าคนพวกนี้คงเป็นเจ้าผู้คุมนรกแห่งขุมนรกอื่น ๆ ในยมโลก ที่รีบมาทันทีหลังได้รับข่าวขอร้องช่วยเหลือจากเจ้าแห่งนรกภูเขาน้ำแข็ง"
ผู้อาวุโสฮุ่นเปิดปากกล่าว
"ล้วนเป็นมหาเทพชั้นที่เจ็ด จากมหาปรโลกทั้งนั้น งั้นก็อย่าโทษข้าเลยที่ไม่เกรงใจ"
เย่อวิ๋นเฟยในตอนนี้ยืนอยู่บนห้วงอากาศไกลออกไป จ้องมองเงาดำกว่าสิบสายนั้น ใบหน้าเผยรอยยิ้มเย็นชา
แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็ร่ายวิชาพุ่งกาย ทะยานกลับมายังยอดเขาน้ำแข็งสีดำในพริบตา แล้วพุ่งเข้าไปในวังหลังใหญ่