เจตจำนงกระบี่และปราณดาบนับไม่ถ้วนฉีกอวกาศ ตัดฟันไปเรื่อย ๆ ไม่ขาดสาย ในขณะเดียวกัน ธูปฝันดอกหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเย่อวิ๋นเฟย เริ่มลุกไหม้ ปล่อยควันบาง ๆ ล่องลอย
ธูปฝันคืออาวุธลับของเย่อวิ๋นเฟย ควันที่ปล่อยออกมาเมื่อธูปฝันไหม้อบอวลด้วยพลังแห่งความฝันและกฎแห่งความฝันอันเข้มข้น สามารถแอบส่งผลต่อร่างวิญญาณของสรรพชีวิตโดยรอบอย่างไร้เสียง แม้กระทั่งลากผู้คนดิ่งเข้าสู่ภวังค์ฝัน ให้ถูกเชือดเฉือนตามอำเภอใจ
"เราไปแอ่งนั้นดูที่อื่นกัน"
เป้าหมายหลักที่เย่อวิ๋นเฟยเดินทางมาที่นี่คือปรากฏการณ์อันแปลกตาของแสงดาบแสงกระบี่ ไม่ใช่เพื่อประมือกับมหาเทพเหล่านี้ หากเสียเวลาต่อสู้กับมหาเทพที่นี่ อาจทำให้พลาดปรากฏการณ์แสงดาบแสงกระบี่ที่ปรากฏขึ้นในตำแหน่งอื่น เพราะฉะนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงโบกมือหนึ่งครั้ง พัดคนของสำนักโกวไห่ที่ตามหลังมาขึ้นมา แล้วร่ายวิชาเหยียบย่างพุ่งทะยานไปยังแดนไกล
มหาเทพทั้งหกโกรธกรีดกราง พุ่งไล่ล่าเย่อวิ๋นเฟยพร้อมกัน
"แปลกจริง ๆ ทุกครั้งที่ข้าลงมือกับหนูน้อยคนนี้ ข้ารู้สึกเหมือนมือเท้าพันธนาการ เคลื่อนไหวไม่เต็มที่
ทุกครั้งที่ข้าโจมตีเข้าหาเข้า ข้าจะลังเลอย่างกะทันหัน แม้กระทั่งอยากละทิ้งการโจมตี"
มหาเทพหนึ่งเอ่ยขึ้น
"ข้าก็รู้สึกแบบนั้น ต่อหน้าหนูน้อยคนนี้ ข้าก็มักเคลื่อนไหวไม่เต็มที่ ไม่อาจแสดงพลังที่แท้จริงของตนเองออกมาได้เลย"
มหาเทพอีกหนึ่งข้างก็รีบเอ่ยขึ้นทันที
"ข้าก็เช่นกัน"
"ข้าก็เช่นกัน"
……
มหาเทพที่เหลือต่างพากันเอ่ยขึ้น
"ทุกท่าน นี่คงเป็นวิชาวิญญาณอันสูงส่งบางอย่าง ข้าสงสัยว่าหนูน้อยคนนี้อาจเป็นเผ่าวิญญาณ เพราะมีเพียงวิชาวิญญาณที่ผู้แข็งแกร่งแห่งเผ่าวิญญาณร่ายออกมาเท่านั้นที่จะประหลาดพิสดารเช่นนี้ จึงมีโอกาสส่งผลต่อพวกเราผู้เป็นมหาเทพได้"
มหาเทพอีกคนเอ่ยขึ้น
"เผ่าวิญญาณ?"
เมื่อได้ยินถ้อยคำของมหาเทพองค์นั้น มหาเทพที่เหลือต่างตกตะลึง
"ถ้าหนูน้อยคนนี้เป็นเผ่าวิญญาณจริง แล้วเรื่องนี้ย่อมใหญ่หลวง เพราะนั่นหมายความว่าเผ่าวิญญาณปรากฏกายคืนสู่โลกอีกครั้ง ข้าคิดว่าควรเปิดเผยเรื่องนี้ต่อสาธารณชน ให้หนูน้อยคนนั้นกลายเป็นเป้าหมายของทุกสรรพสรรค์"
มหาเทพอีกองค์เอ่ยขึ้น