"เราต้องรีบจากไปเดี๋ยวนี้ ไม่ฉะนั้นจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว"
มหาเทพแห่งฝ่ายมืดหนึ่งในนั้นกล่าวเสียงหนักแน่น จากนั้นมหาเทพทั้งสามแห่งฝ่ายมืดไม่ลังเลแม้แต่น้อย หันหลังแล้วพุ่งทะยานออกไปยังภายนอกของพระราชวัง
มหาเทพทั้งสามแห่งสำนักจื่อหยางก็รีบแผดเผาวิชาพุ่งเท้าตามออกไปด้านนอกทันที
"อยากมาก็มา อยากไปก็ไป คิดว่าฝ่ายมืดของข้าเป็นของที่หาง่ายจนหยอกล้อได้ง่ายดายนักหรือ"
ณ บัดนั้นเอง ลวี่ตานตานผู้นั่งสมาธิอยู่เหนือแท่นบูชาสีดำก็ทยอยลืมดวงตาขึ้นช้า ๆ แววตาเยือกเย็นคมกริบมองไปยังมหาเทพทั้งหกที่กำลังพุ่งทะยานออกไปยังภายนอกของพระราชวัง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบยิ่งกว่าน้ำแข็ง
ถ้อยคำจบลง รื้น! อุ้งมือสีดำมหึมาราวคลื่นมหาสมุทรกลิ้งทะยานไปข้างหน้า พุ่งตรงเข้าโจมตีแผ่นหลังของมหาเทพทั้งหก
รื้น! ก่อนที่อุ้งมือดำมหึมานั้นจะไล่ตามทันมหาเทพทั้งหก พลังความมืดที่ดุร้ายถึงขีดสุดก็เหมือนมหาสมุทรสีดำที่กลิ้งคลั่ง ทำให้อากาศภายในพระราชวังทั้งหมดสั่นคลอนราวผิวน้ำ จากนั้นมหาเทพทั้งหกก็รู้สึกได้ว่าพลังไร้ที่สิ้นสุดกำลังซัดสวนขึ้นมาจากเบื้องหลังของพวกเขา
พลังเหล่านี้ดุร้ายและน่าสะพรึงเกินกว่าจะรับไหว มหาเทพทั้งหมดถูกกระชากปลิวกระเด็นออกไปทั้งคน ตกลงกระแทกลงที่ไกล ๆ ราว ๆ กัน
มหาเทพผู้อ่อนแอที่สุดหนึ่งคนร่างกายแตกกระจายเป็นหลายท่อนทันที เลือดเนื้อกระจายเต็มฟ้า
"ไม่ดีแล้ว นี่มันพลังของราชาแห่งความมืดองค์ก่อนจริง ๆ หนีเร็ว ไม่ฉะนั้นพวกเราทุกคนต้องจบชีวิตที่นี่"
มหาเทพแห่งฝ่ายมืดหนึ่งคนร้องเสียงแหลม ณ บัดนี้ใบหน้าของมหาเทพทั้งหกล้วนซีดเผือด