ก่อนหน้านี้พวกสำนักโกวไห่ก็มาถึงโดยขึ้นยานเหาะเช่นกัน เมื่อใกล้จะถึงหมู่โลกเทียนกวาง ทุกคนต่างก้าวออกจากเรือ ส่วนยานเหาะก็ถูกเก็บไว้แล้ว
“ตระกูลซ่งโอหังเกินไปแล้ว กล้าที่จะยั่วยุพวกเราเช่นนี้!”
พวกสำนักโกวไห่เห็นยานเหาะตระกูลซ่งเร่งความเร็วกลิ้งตรงพุ่งเข้าชนฝ่ายตนเอง ต่างก็โกรธกริ้วจัด
“ประมุข! สู้กับมัน!”
ผู้อาวุโสหลายคนของสำนักโกวไห่ต่างหยิบฝ่าเป่าออกมา เตรียมพร้อมทำศึก
เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่ที่เดิม แววตาเย็นชามองยานรบตระกูลซ่งที่กลิ้งหมุนเข้ามา แล้วปล่อยพลังวิญญาณออกไปสำรวจ เจาะเข้าไปภายในยานรบตระกูลซ่ง พบผู้อาวุโสคนหนึ่งที่ควบคุมการบินของเรือ จึงขยับความคิด บันดาลวิชาอ่านใจขึ้น
จากนั้นเงาร่างของเย่อวิ๋นเฟยก็สั่นไหว ด้วยความเร็วน่าตื่นตะลึง ร่างปรากฏขึ้นตรงหน้ายานเหาะตระกูลซ่งทันที
ผู้อาวุโสคนนั้นที่ควบคุมการบินของเรือเกิดความคิดที่รุนแรงและแปลกประหลาดขึ้นในใจฉับพลัน นั่นคือ...ให้เรือหยุดลง ไม่อาจเดินหน้าต่อไปได้อีก
ภายใต้การรบกวนของความคิดนั้น ยานเหาะตระกูลซ่งก็ชะลอความเร็วลงอย่างฉับพลัน จนแม้แต่มีสัญญาณว่าจะหยุดนิ่ง
“หก! เจ้าทำอะไรน่ะ!
ชนเข้าไปเลยสิ!
เอาพวกสำนักโกวไห่นั่นแหละชนให้ตายหมด!”
ภายในยานเหาะ ทันทีที่มีคนไม่พอใจตะโกนดังลั่น
“หกเฒ่า เจ้ากำลังทำอะไร!
ยังไม่รีบชนเข้าไปอีก หรือไม่เจ้าก็เบี่ยงออกมา ข้าเป็นผู้ควบคุมเรือแทนก็ได้”
ผู้อาวุโสอีกคนตระกูลซ่งพูดด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยว
“ไม่ดีแล้ว! มีหนุ่มน้อยคนหนึ่งขวางอยู่ตรงหน้าเรือของพวกเรา เขาต้องการทำอะไร?”