“ท่านชายเย่ เดี๋ยวนี้พวกเราเข้าไปในหมู่โลกเทียนกวางกันเลยดีไหม
ข้าคิดว่าตอนนี้ปาฏิหาริย์แสงดาบและเจตจำนงกระบี่น่าจะเริ่มปรากฏแล้ว”
ผู้นำสำนักกู่ไห่กล่าว
จากนั้นผู้นำสำนักกู่ไห่กับเย่อวิ๋นเฟยก็นำคนของสำนักกู่ไห่ก้าวเข้าสู่ใจกลางหมู่โลกเทียนกวาง
หมู่โลกแห่งนี้ค่อนข้างธรรมดา ตามปกติเมื่อเทียบกับหมู่โลกอื่นย่อมดูเงียบสงบกว่า แต่ช่วงนี้กลับคึกคักยิ่ง เพราะมีสรรพชีวิตจากภายนอกนับไม่ถ้วนกำลังหลั่งไหลเข้ามาในหมู่โลกแห่งนี้ไม่หยุดหย่อน
ไม่นานนัก ณ ห้วงว่างเปล่าเบื้องหน้าก็ปรากฏรอยแยกอวกาศมหึมาสีดำสนิท แม้อยู่ห่างไกลก็ยังสัมผัสได้ถึงเจตจำนงกระบี่และปราณดาบอันเฉียบแหลมที่พุ่งฟันออกมาจากรอยแยกอวกาศนั้นเป็นระยะ ๆ พลังทำลายน่าสะพรึงกลัว
ขณะนี้มีสรรพชีวิตจำนวนมากกำลังระมัดระวังเดินเข้าสู่รอยแยกอวกาศมหึมานั้น ทุกหน่วยที่ก้าวเข้าไปต้องระวังตัวจากปราณดาบและเจตจำนงกระบี่ที่ฟันออกมาเป็นบางครั้งบางคราว
สรรพชีวิตที่ฝีมืออ่อนแอกว่า หากพลาดท่าก็จะถูกปราณดาบหรือเจตจำนงกระบี่เฉี่ยวโดน เบาก็ร่างกายแตกกระจาย หนักก็ดับสูญ ณ ที่นั้น ร่างกายและวิญญาณถูกบดขยี้เป็นผุยผง
“สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยปราณดาบและเจตจำนงกระบี่ที่เด็ดขาดเยี่ยงนี้ ดูเหมือนภายในรอยแยกอวกาศมหึมานี้คือหุบเขาฮว้านเจี้ยนสินะ”
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
“ท่านชายเย่ หุบเขาฮว้านเจี้ยนอยู่ภายในรอยแยกอวกาศมหึมานั้น
ข้างในเป็นมิติเล็ก ๆ แท้จริงแล้วคือสมรภูมิที่ถูกทิ้งร้างมานาน ปาฏิหาริย์แสงดาบและเจตจำนงกระบี่ก็ดำรงอยู่ ณ สมรภูมินั้น”
ผู้นำสำนักกู่ไห่ชี้ไปยังรอยแยกอวกาศสีดำสนิทเบื้องหน้า กล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
“ดีแล้ว พวกเราเข้าไปดูกัน”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็ก้าวยาวเดินตรงเข้าสู่รอยแยกอวกาศเบื้องหน้า
ผู้นำสำนักกู่ไห่นำพาคนทั้งหมดรีบตามเย่อวิ๋นเฟยไปเบื้องหลัง
“ผู้อาวุโสใหญ่ คนเหล่านั้นคือพวกสำนักกู่ไห่ เด็กหนุ่มที่เดินนำอยู่เบื้องหน้านั่นเพิ่งสังหารคนของตระกูลซ่งเราไปไม่น้อย