ในสำนักกู่ไห่ เมื่อเข้าไปยังห้องลับแห่งการบำเพ็ญ ภายในหอเงามายา เย่อวิ๋นเฟยปิดวิเวกบำเพ็ญอยู่ราวสามปีเต็ม
ครบสามปี เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกได้ว่าพลังฝีมือของตนในทุกด้านได้ก้าวหน้าขึ้นอย่างมาก จึงหยุดการปิดวิเวกและเลือกออกจากการปิดวิเวก
ไม่นานหลังจากเย่อวิ๋นเฟยออกจากการปิดวิเวก ชนชั้นสูงแห่งสำนักกู่ไห่ต่างพากันทราบข่าวและรีบเดินทางมาร่วม
"ท่านชายเย่ ช่วงเวลานี้พลังของพวกเราสำนักกู่ไห่เข้มแข็งขึ้นมากมาย แทบจะมีผู้ผ่านสายฟ้าวิบากกันทุกวัน"
ชนชั้นสูงแห่งสำนักกู่ไห่แต่ละคนต่างดูกระตือรือร้นเป็นอย่างยิ่ง ผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
"ท่านชายเย่ สิ่งที่ท่านนำพาความเปลี่ยนแปลงมาให้สำนักกู่ไห่ของพวกเรานั้นยิ่งใหญ่เหลือเกิน"
ประมุขแห่งสำนักกู่ไห่กล่าวด้วยความขอบคุณ
"ท่านทั้งหลายไม่ต้องถ่อมตัว พวกเราถือเป็นคนวงในของกันแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยกวาดสายตามองชนชั้นสูงแห่งสำนักกู่ไห่รอบด้านที่ต่างแสดงอารมณ์ตื่นเต้น แล้วเอ่ยเสียงดัง
"ยาเม็ดเหล่านี้เจ้านำไปแบ่งปันให้ทุกคนเถิด"
เย่อวิ๋นเฟยโบกมือหนึ่งครั้ง แล้วหยิบเทียนวิเศษออกมาอีกจำนวนมากมาย วางไว้เบื้องหน้าประมุขแห่งสำนักกู่ไห่ พร้อมเอ่ยขึ้น
ร่างแยกหลายร่างของเย่อวิ๋นเฟยหลอมยาเม็ดอยู่ภายในหอเงามายาโดยไม่พักแม้แต่ครู่เดียว ดังนั้นจำนวนเม็ดเทพที่เย่อวิ๋นเฟยครอบครองจึงเพิ่มพูนขึ้นแทบทุกขณะ ยิ่งกว่านั้น สมุนไพรวิเศษและสมบัติอื่น ๆ ที่ใช้หลอมยาเม็ดได้ของเย่อวิ๋นเฟยก็มีจำนวนมหาศาลจนไม่ต้องกลัวว่าจะหมดสิ้น
และชนชั้นสูงแห่งสำนักกู่ไห่เมื่อได้รับเทียนวิเศษมากมายที่เย่อวิ๋นเฟยมอบให้ ก็ส่งสมุนไพรวิเศษจำนวนมากตอบแทนเขาเช่นกัน
"ขอบพระคุณท่านชายเย่!"