ระหว่างเดินทางไปตามทาง เย่อวิ๋นเฟยมักจะพบเห็นเกาะแปลกประหลาดอันลึกลับโผล่ขึ้นบนเส้นขอบฟ้าทะเลไกลโพ้นเป็นครั้งคราว
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยต้องการใช้ญาณสำรวจเกาะเหล่านั้น เขาก็ตกตะลึงเมื่อพบว่า เกาะบางแห่งถูกปกคลุมด้วยกฎแห่งธรรมชาติอันลี้ลับซับซ้อน จนทำให้เขาไม่อาจรับรู้ได้อย่างชัดเจน
ด้วยความสามารถด้านญาณของเย่อวิ๋นเฟยในตอนนี้ที่ทรงพลังสูงส่งเพียงใด กระทั่งเย่อวิ๋นเฟยยังไม่อาจสำรวจได้ จึงจินตนาการได้ว่าบนเกาะเหล่านั้นต้องมีผู้ทรงพลังอันยิ่งใหญ่อาศัยอยู่แน่นอน
อย่างไรก็ดี ก็มีเกาะบางแห่งที่ไร้สรรพชีวิต ซึ่งรับรู้ได้อย่างชัดเจน
"ท่านเจ้าเหลือบดูสิ ทางนั้นมีผู้เฒ่าคนหนึ่งดูเหมือนกำลังโบกมือเรียกท่าน"
หูเมี่ยวตกใจร้องขึ้นมาเฉย ๆ
จริงดังนั้น บนเกาะเล็ก ๆ ที่ดูไม่มีอะไรพิเศษด้านหน้านั้น ชายชราชุดเขียวครามกำลังโบกมือเรียกเย่อวิ๋นเฟยอยู่
"คือท่านผู้อาวุโสองค์นั้น!"
เย่อวิ๋นเฟยเบิกตามองไปไกล ขณะเดียวกันพลังวิญญาณของเขาก็แผ่สำรวจออกไปทันที และรู้ได้ทันทีว่าชายชราผู้นั้นคือผู้อาวุโสที่เขาเคยพบเจอครั้งหนึ่งเมื่อเข้าสู่ทะเลหวงกู่
ในครั้งนั้นชายชราชุดเขียวครามยังได้มอบธูปฝันจำนวนหนึ่งให้แก่เขา ชายชราอ้างตนว่าเป็นคนของสำนักวิถีฝัน จนถึงตอนนี้เย่อวิ๋นเฟยก็ยังประทับใจเขาไม่รู้ลืม
เพราะธูปฝันจำนวนนั้นเย่อวิ๋นเฟยยังใช้ไม่หมด จนถึงตอนนี้ก็ยังติดตัวมาบ้าง
"นายท่าน ผู้เฒ่าคนนั้นดูเหมือนเรียกท่านให้เข้าไปหา"
หูเมี่ยวกล่าว
"ถ้าเช่นนั้น เราก็ไปดูสักครั้งเถิด"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดสักครู่แล้วกล่าว
ครั้งก่อน ชายชราชุดเขียวครามไม่เพียงมอบธูปฝันให้แก่เย่อวิ๋นเฟย หากยังได้ใช้อิทธิฤทธิ์ช่วยให้เย่อวิ๋นเฟยฝ่าฟันขึ้นภูมิได้ต่อหน้าต่อตาอีกด้วย ว่ากันตามจริงก็นับเป็นผู้มีพระคุณต่อเย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยจึงมุ่งตรงไปยังเกาะที่ชายชราชุดเขียวครามอาศัยอยู่ทันที
ไม่นานนักก็มาถึงชายขอบของเกาะ
เมื่อมาถึงที่นี่แล้วเบิกตามองไป บนผืนน้ำทะเลเต็มไปด้วยคลื่นยักษ์สูงถึงหมื่นจั้ง หนาแน่นราวกับปลาตะไล ไหลบ่าพุ่งกระแทกเข้ามาหาเย่อวิ๋นเฟยไม่หยุดไม่หย่อน