"ข้าพระทัยจะช่วยทำธุระที่ท่านผู้อาวุโสมอบหมายมาได้ แต่ไม่กล้ารับประกันว่าผลจะออกมาเพียงใด"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดสักครู่แล้วจึงเอ่ยขึ้น
เย่อวิ๋นเฟยรู้ดีว่าชายชราชุดครามนายนี้ถึงกับยื่นธูปฝันชั้นสูงกว่าให้แก่ตน ก็เพื่อให้ตนยอมรับปากรับภาระสองเรื่องที่เพิ่งมอบหมายไปนั่นเอง
"ท่านชายเย่ ขอเพียงท่านสู้สุดกำลังก็พอ ส่วนผลลัพธ์สุดท้ายก็ขอให้ฟ้าลิขิตเป็นผู้ตัดสิน ข้าไม่เคี่ยวเข็มว่าต้องทำได้ถึงขั้นไหน"
ชายชราชุดครามได้ยินดังนั้นก็เปี่ยมสุขใจยิ่งนัก รีบกล่าวทันที
"ชายหนุ่มนายนี้เพื่อสัจจะหนึ่งคำ ถึงกับจะลงไปเสี่ยงในทะเลหวงกู่อันตรายอีกครั้ง บุคลิกภาพเช่นนี้ เมื่อให้สัญญาแล้ว ต่อไปย่อมตั้งใจทำให้สุดความสามารถแน่นอน"
ชายชราชุดครามคิดในใจ
เขามองเห็นจริตของเย่อวิ๋นเฟยชัดเจน จึงแม้จะได้ยินว่าเย่อวิ๋นเฟยไม่กล้ารับประกันผลลัพธ์ ก็ยังคงคาดหวังในตัวเย่อวิ๋นเฟยอย่างเต็มเปี่ยม
"ท่านชายเย่ ธูปฝันสามเล่มนี้ท่านรับไว้เถิด"
ชายชราชุดครามยื่นธูปฝันทั้งสามเล่มให้อยู่ในมือของเย่อวิ๋นเฟย
"เดี๋ยวนี้ข้าจะสืบทอดวิชาแห่งสำนักวิถีฝันของพวกเราให้แก่ท่าน"
ชายชราชุดครามกล่าวจบ ก็ชี้นิ้วออกไปหนึ่งครั้ง ส่งสายสารสนเทศเข้าไปในทะเลวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟย
ชายชราชุดครามรู้ว่าตนเองไม่รู้จะต้องอยู่ในทะเลหวงกู่นานเพียงใด กระทั่งไม่รู้ด้วยว่าโอกาสข้างหน้าจะมีทางออกจากทะเลหวงกู่หรือไม่
สำนักวิถีฝันล่มสลายไปนานแล้ว เขาไม่อาจทนใจดูวิชาของสำนักวิถีฝันต้องถูกฝังกลบไปกับร่างตนในทะเลหวงกู่นี้ตลอดกาล จึงวางความหวังในการฟื้นฟูสำนักวิถีฝันไว้ที่ตัวเย่อวิ๋นเฟย และมอบวิชาของสำนักวิถีฝันให้แก่เย่อวิ๋นเฟยโดยไม่ลังเล
"ข้ารับปากท่านแล้ว ย่อมสู้สุดกำลัง ท่านผู้อาวุโสวางใจได้"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
"ท่านชายเย่ ข้าเชื่อในตัวท่าน"
ชายชราชุดครามยิ้มแล้วกล่าว
"ท่านชายเย่ ที่จริงสำนักวิถีฝันของพวกเรานอกจากธูปฝันแล้ว ยังมีสมบัติล้ำค่ายิ่งกว่านั้นอีกหนึ่งอย่าง นั่นคือเมล็ดฝัน เมื่อมีเมล็ดฝันแล้ว การบำเพ็ญวิชาของสำนักวิถีฝันย่อมได้ผลยิ่งกว่าเดิม
ครั้นสำนักวิถีฝันล่มสลายในอดีต ข้าบังเอิญหอบเมล็ดฝันออกมาจากสำนักงานใหญ่ได้หลายเมล็ด