"ในที่สุดก็จับได้สักศพ!"
หวงซางพูดขึ้นอย่างดีใจทันที
ณ ขณะนี้เขาใช้เชือกมัดศพกับถุงบรรจุศพปราบศพนั้นลงได้สำเร็จ แล้วบรรจุมันลงในถุงบรรจุศพเสียแล้ว
"จับได้อีกสองศพแล้วพวกเราก็ออกจากที่นี่"
หวงซางหันสายตาไปมองศพอีกร่างหนึ่ง
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยกับหวงซางร่วมแรงร่วมมือกัน ไม่นานนักก็สามารถจับศพได้อีกสองร่าง แล้วบรรจุลงในถุงบรรจุศพเรียบร้อย
แต่ณ บัดนี้ จำนวนลิงผีศพกับศพในแถบนี้ได้เพิ่มพูนจนน่าสะพรึงกลัวแล้ว
กวาดสายตามองไป เห็นเพียงผิวทะเลเต็มไปด้วยลิงผีศพกับศพอย่างแน่นหนา พวกมันพุ่งเข้าสังหารเย่อวิ๋นเฟยไม่ยั้งจากรอบทิศ
ลิงผีศพกับศพในระดับนี้ ทำให้เย่อวิ๋นเฟยเริ่มรู้สึกลำบากขึ้นมาบ้าง โชคดีที่ร่างกายของเย่อวิ๋นเฟยทนทานพอที่จะต่อสู้ยาวนานโดยไม่เหนื่อยล้า
และพลังแห่งร่างกายก็แข็งแกร่งเกินคาด หมัดทั้งสองข้างปะทุออกไปไม่หยุด ตีลิงผีศพกับศพเหล่านั้นกระเด็นลอยไปไม่เว้นแต่ละตัว
"ยังไงก็รีบจากไปเถอะ
สัตว์อสูรกับศพเยอะแบบนี้ มองแล้วขนลุกซู่"
ตัวหนอนไหมมังกรเขาทองกล่าว
"ดี ตอนนี้แหละ ไปกันเลย"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า แล้วพุ่งทะยานออกไปยังหนึ่งทิศทาง
ตลอดเส้นทางนั้น ลิงผีศพกับศพที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นเป็นแถบไหลบ่าเข้ามาไม่ขาดสายดั่งคลื่นน้ำ สถานการณ์เช่นนี้ทำให้เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกทวีความลำบากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ
ระหว่างทางนั้น เย่อวิ๋นเฟยต้องกลืนยาเม็ดที่เขาหลอมขึ้นเองโดยเฉพาะเพื่อฟื้นฟูพละกำลังหลายต่อหลายครั้ง จึงรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง
ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยก็ค่อย ๆ ห่างไกลออกจากบริเวณทะเลเมื่อครู่
"จำนวนลิงผีศพดูเบาบางลงแล้ว ดูเหมือนบริเวณทะเลเมื่อกี้น่าจะเป็นเขตแดนของลิงผีศพ"
ผู้อาวุโสฮุ่นพูดขึ้นอย่างดีใจทันที
ขณะนั้นเอง ด้านหลังบังเกิดเสียงกรีดร้องอันเจ็บแสบน่าขนลุกขึ้นหนึ่งเสียง
เสียงกรีดร้องนี้กดทับเสียงร้องของลิงผีศพอื่น ๆ ให้จมหายสนิท เสียงแหลมคมเป็นพิเศษ คลื่นเสียงก้องกัมปนาทแผ่ไปทั่วผิวทะเลอย่างรวดเร็ว
เมื่อเสียงกรีดร้องนี้บังเกิดขึ้น ลิงผีศพทั้งหมดกลับเงียบสงัดลงทันที ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงใด ๆ ออกมาเลย
"ไม่ดีแล้ว ดูท่าคราวนี้คงมีเจ้าตัวร้ายกาจเป็นพิเศษสักตัวกำลังมา"