"ไม่ดีแล้ว!
ซากศพพวกนั้นกลายพันธุ์จริง ๆ กระทั่งข้าเองก็ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ข้ารู้สึกได้ว่าซากศพเหล่านั้นอันตรายยิ่ง เรารีบไปจากที่นี่เถอะ"
หวงซางตกใจ รีบกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยไม่กล้าประมาท หันตัวจะออกจากที่นี่ทันที
แต่พอดีทันทีที่เย่อวิ๋นเฟยเพิ่งจะหันตัว
เสียงน้ำกระเพื่อมดังขึ้น
ซากศพสีเขียวขจีเต็มไปด้วยสาหร่ายทะเลตัวแล้วตัวเล่าดึงตัวลุกขึ้นจากก้นทะเล
ผิวภายนอกของซากศพเหล่านั้นปกคลุมไปด้วยสาหร่ายสีเขียวมรกต ดูคล้ายงูเล็ก ๆ สีเขียวนุ่มลิ่วติดอยู่บนผิวซากศพ ระริกไหวไปมาแน่นขนัด
เสียงระเบิดดังต่อเนื่อง
ซากศพตัวแล้วตัวเล่าพุ่งเข้าสังหารเย่อวิ๋นเฟย เล็บของซากศพเหล่านั้นยาวเพียบ สีเขียว และแข็งแกร่งโดยสุดปลาย เพราะเล็บเหล่านั้นสามารถเจาะทะลุมิติว่างได้ในชั่วพริบตา ทุกแห่งที่ผ่านเหลือร่องมืดมิดของมิติว่างที่ฉีกขาดเป็นทางยาว
เสียงระเบิดดังต่อเนื่อง
เย่อวิ๋นเฟยมั่นใจในพลังและคุณภาพของร่างกายตนเอง จึงไม่หลบเลี่ยง ยังคงเหวี่ยงหมัดโจมตี หมัดและเล็บหรือตัวของซากศพปะทะกัน
"ซากศพเหล่านี้แข็งแกร่งสุดขีด แถมยังมีพลังมหาศาล"
เย่อวิ๋นเฟยตกใจกล่าวทันที
เย่อวิ๋นเฟยพบว่าพลังและความแข็งแกร่งของร่างซากศพเหล่านี้ดูจะเหนือกว่าสัตว์อสูรขนยาวสีดำอีกต่อหนึ่ง เพราะสัตว์อสูรขนยาวสีดำที่ถูกเย่อวิ๋นเฟยโจมตีถูกนั้น แม้จะไม่ถึงกับตาย แต่ก็ยังได้รับบาดเจ็บ
ทว่าซากศพสีเขียวพวกนี้ถูกเย่อวิ๋นเฟยโจมตีถูกแล้ว นอกจากถูกกระเด็นออกไป ไม่มีความเสียหายใด ๆ ทั้งยังพุ่งกลับเข้าสังหารได้ทันที
ขณะที่เย่อวิ๋นเฟยถูกซากศพสีเขียวล้อมประหาร ทางไกลนั้นเหล่าเทพสวรรค์ก็เช่นกัน
ในน้ำทะเลรอบ ๆ พวกเขาพลันมีซากศพสีเขียวจำนวนมหาศาลพุ่งทะยานออกมา รุมโจมตีร่วมกับสัตว์อสูรขนยาวสีดำ
"ข้าดูเหมือนจะรู้แล้วว่าสัตว์อสูรเหล่านี้คืออะไร"
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยกับเย่อวิ๋นเฟยผ่านเสียงสื่อจิตทันที
"ผู้อาวุโสฮุ่น ท่านรู้แล้วหรือว่าสัตว์อสูรพวกนี้คือสิ่งใด?"
ใจของเย่อวิ๋นเฟยสั่นไหว รีบถาม
"ข้าเพิ่งค้นพบบันทึกเกี่ยวกับสัตว์อสูรชนิดนี้ในความทรงจำเผ่าพันธุ์ของข้า สัตว์อสูรชนิดนี้น่าจะเรียกว่าลิงผีศพ