เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 3718 เต่ายักษ์

10 นาที· 2.3K คำ

ไม่นานนัก ใต้ผืนน้ำทะเลก็มีเต่าทะเลตัวยักษ์ใหญ่โอฬารลอยขึ้นมาอย่างฉับพลัน ศีรษะของเต่ายักษ์ตนนี้ราวดังยอดเขาสูงสะท้าน พุ่งทะยานออกจากแผ่นน้ำพร้อมเสียงซ่า ๆ ดังสนั่น แล้วดวงตาคู่สีชาดก็จ้องมั่นตรงมาที่เย่อวิ๋นเฟย

ต่อจากนั้น ศีรษะเต่ายักษ์นั้นก็แทงออกมาพร้อมพลังอันรวดเร็วเหลือประมาณ ทำให้เย่อวิ๋นเฟยแทบไม่ทันหลบ

เสียงบึ้มดังสนั่น เย่อวิ๋นเฟยออกแรงเต็มที่กระโดดขึ้นสูงเหนือผืนน้ำ ศีรษะเต่ายักษ์นั้นพุ่งเฉียดไปใต้ฝ่าเท้าของเขา แทบจะได้อ้าปากกลืนเขาลงไปทั้งตัว

บึ้มลั่น……

พลังอันมโหฬารพุ่งทลายออกมาจากใต้ร่างของเต่ายักษ์ตนนี้ กดทับตรงมายังเย่อวิ๋นเฟย

เย่อวิ๋นเฟยร่างกลางอากาศโบกมือหนึ่งครั้ง ปล่อยของวิเศษระดับเทพสามชิ้นทุ่มเข้าใส่ศีรษะของเต่ายักษ์ แต่กลับถูกมันอ้าปากกลืนลงไปหมดสิ้น

"สัตว์นี่มันร้ายกาจเกินไปแล้ว! ของวิเศษระดับเทพมันก็กล้ากลืนลงคอในคำเดียว แถมดูท่าทีมันไม่เป็นอะไรเลยสักนิด"

เจ้าแมลงตั๊กแตนหนอนไหมมังกรเขาทองร้องตกใจ

"สัตว์นี่แข็งแกร่งมาก อย่าเอาด้วยเด็ดขาด หนีเร็ว!"

ผู้อาวุโสฮุ่นเห็นภาพนี้ก็สะดุ้งเฮือก รีบส่งเสียงสื่อจิตบอกเย่อวิ๋นเฟย

เย่อวิ๋นเฟยหันตัวหนีทันที กระโดดไล่ระลึกไปบนผืนน้ำพุ่งทะยานสู่แดนไกล

ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยก็พบว่าเต่ายักษ์เบื้องหลังนั้นในที่สุดก็หยุดไล่ฆ่าเขา ศีรษะยักษ์ใหญ่ราวดังภูเขากลางผืนน้ำค่อย ๆ จมลงสู่ใต้ทะเล ไม่นานก็หายสิ้นสภาพไปโดยสิ้นเชิง

"ดูเหมือนสิ่งที่อันตรายที่สุดในทะเลหวงกู่แห่งนี้ คงเป็นสัตว์ทะเลแปลกประหลาดเหล่านี้กระมัง"

เจ้าแมลงตั๊กแตนหนอนไหมมังกรเขาทองมองไปยังเต่ายักษ์เบื้องหลังนั้น กล่าวขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ

"แถมดูท่าทีสัตว์ทะเลเหล่านี้ต่างก็มีเขตแดนของตนเอง

ไม่ว่าจะเป็นลิงผีศพ ปลาหมึกยักษ์เมื่อครู่ หรือเต่าทะเลยักษ์ตอนนี้ มันต่างเคลื่อนไหวอยู่ภายในเขตแดนของตน หากมีคนนอกบุกรุกเข้าไป ย่อมถูกมันรุมโจมตีทันที"

เจ้าแมลงตั๊กแตนหนอนไหมมังกรเขาทองกล่าวต่ออีก

"ถ้าทุกแผ่นทะเลล้วนมีสัตว์ทะเลน่าสะพรึงเช่นนี้คุกคามอยู่ นั่นหมายความว่าไม่ว่าเราจะไปที่ใดก็ต้องถูกโจมตีงั้นหรือ?

แบบนี้เราจะหาที่สักแห่งมาพักฟื้นกันอย่างดี ๆ ก็คงยากเย็นเหลือเกิน"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป