"แม้แต่ข้าเจ้าก็กล้าลงมือ?"
มั่วหนานเฟยโกรธจนสุดขีด เขาคือเจ้าลัทธิเจินเสวียน หนึ่งในสุดยอดฝีมือแห่งทะเลดาวโต่วเจี่ยว ปกติแค่กระทืบเท้าครั้งเดียว ทั่วทะเลดาวโต่วเจี่ยวก็ต้องสั่นสะเทือนราวกับเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่
ดาวเทียนซูยิ่งเป็นดินแดนแกนกลางของเขา บัดนี้กลับมีคนคิดจะลงมือกับเขาบนดาวเทียนซู
"พี่ใหญ่สั่งไว้ แม้แต่จักรพรรดิสวรรค์มาถึงก็ยังต้องตี!"
มนุษย์มารน้ำแข็งตะโกนก้อง
"เข้าบทบาทเต็มที่แล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยได้ยินดังนั้นก็ยิ้มบางๆ ราวกับพบเจอกับความรู้สึกช่วงที่มนุษย์มารน้ำแข็งติดตามเขาอีกครั้ง
แม้แต่มนุษย์มารน้ำแข็งเองก็ยังรู้สึกแปลกใจ ที่ตัวเองกลับคุ้นเคยกับการเป็นลูกน้องให้กับชายหนุ่มมนุษย์คนนี้ได้เร็วขนาดนี้ โดยไร้ซึ่งความขัดข้องใจแม้แต่น้อย
มนุษย์มารน้ำแข็งถึงกับรู้สึกว่า ราวกับชะตากรรมได้กำหนดไว้แล้วตั้งแต่แรก ว่าตนเกิดมาเพื่อเป็นลูกน้องของชายหนุ่มมนุษย์คนนี้
"หาที่ตาย!"
มั่วหนานเฟยได้ยินคำพูดของมนุษย์มารน้ำแข็ง สีหน้าก็มืดลง เต็มไปด้วยความโกรธา
"ในเมื่อพวกเจ้าไม่ยอมดื่มเหล้าที่ป้อนให้..."
มั่วหนานเฟยกล่าวเย็นชา
แต่ยังไม่ทันพูดจบ
วู่วว...
กระแสความหนาวเย็นอันน่าสะพรึงกลัวหลายสายก็ปกคลุมมิติแห่งนี้ไปทั้งสิ้น ห่อหุ้มทุกผู้คน ยกเว้นมั่วหนานเฟย ร่างกายของคนอื่นเริ่มกลายเป็นน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว
บางคนที่มีพลังอ่อนแอ ถูกชั้นน้ำแข็งหนาปกคลุมทันที กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง
"หนาวเหลือเกิน!"
เหล่านักบำเพ็ญสำนักเซินเจียวต่างพากันร้องด้วยความหนาว