เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 1630 ขอชีวิต

7 นาที· 1.5K คำ

ปัง!

เมื่อเสียงนั้นจบลง กระบี่มารปีศาจก็พลันปะทุขึ้น พลังอำมหิตพล่านออกมาเป็นลูกคลื่น ดั่งกระแสน้ำดำทะมึนที่ซัดสาด น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

ครืน ๆ ...

ร่างดำสง่าขนาดใหญ่ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น ปลดปล่อยพลังอำมหิตที่บ่งบอกถึงความเย็นชา การสังหาร ความตาย และความชั่วร้าย

"ราชานรก!"

ลิงบินยมโลกทั้งแปดเมื่อเห็นร่างนี้ ต่างพากันตัวสั่นด้วยความกลัว จนไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย

ลิงบินยมโลกเป็นเพียงเผ่าพันธุ์แข็งแกร่งเผ่าหนึ่งในแดนยมโลก ส่วนราชานรกนั้นเปรียบเสมือนเจ้าเหนือหัวของแดนยมโลก!

ในแดนยมโลกนั้นมีลำดับชั้นที่เคร่งครัดยิ่งนัก ราชานรกทรงไว้ซึ่งบารมีอันเกรียงไกร ไร้ผู้ใดต่อกรได้!

ราชานรกตรงหน้าแม้จะเป็นเพียงแค่ร่องรอยพลัง แต่ลิงบินยมโลกทั้งแปดกลับถูกบดขยี้จนขยับเขยื้อนไม่ได้

ครืน ...

เย่อวิ๋นเฟยกวัดแกว่งกระบี่ดำยาวไปข้างหน้า เงาร่างของราชานรกก็ก้าวตามไปข้างหน้าเช่นกัน

ลิงบินยมโลกทั้งแปดแสดงสีหน้าสิ้นหวัง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกระบี่มารปีศาจ พวกมันไม่มีทางต่อต้านได้เลย!

กึ๊ก ๆ ...

ทุกย่างก้าวที่เงาร่างราชานรกเดินไปข้างหน้า ร่างของลิงบินยมโลกทั้งแปดก็จะโค้งงอลงไปอีกเล็กน้อย ผิวหนังแตกแยกออกเป็นรอยร้าว เลือดดำไหลทะลักออกมาไม่หยุด จนหมดเรี่ยวแรงจะต้านทาน!

"ขอชีวิตด้วย! หนุ่มน้อยมนุษย์ โปรดปล่อยพวกเราไปเถิด!"

ทันใดนั้น ลิงบินยมโลกตัวหนึ่งก็เอ่ยอ้อนวอนขอชีวิตขึ้นมา

"เจ้าทำอะไร! ห้ามอ้อนวอนมันเด็ดขาด!"

นักบุญโอรสผู้นั้นแค้นเคืองเป็นอย่างมาก

"นักบุญโอรส พวกเราสู้มันไม่ได้ หากไม่อ้อนวอน ก็ต้องตายที่นี่แน่นอน! พวกเราถูกฝังอยู่ใต้ดินมานานแสนนาน กว่าจะได้กลับมาสู่โลกมนุษย์อีกครั้ง ข้าไม่คิดจะกลับไปสู่ความตายอีกเป็นครั้งที่สอง! โดยเฉพาะท่าน นักบุญโอรส ท่านคือนักบุญโอรสของเผ่าเรา ฐานะสำคัญยิ่ง ไม่ควรมาสิ้นชีพที่นี่เช่นนี้!"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป