เมื่อได้ฟังคำของเย่อวิ๋นเฟย ลิงบินยมโลกทั้งเจ็ดตัวนั้นก็คลายความกังวลลงบ้าง
แต่ลิงบินยมโลกตัวนั้นยังคงกรีดร้องอย่างทุกข์ทรมาน ทำให้ผู้คนรอบข้างต่างพากันขนลุกเกรงกลัว
วูบ ๆ ...
พลังวิญญาณที่ซ่อนอยู่ในสมบัติที่กองอยู่โดยรอบยังคงถูกดึงออกมาอย่างไม่ขาดสาย สุดท้ายก็ถูกต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณและวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยดูดซับไป
ในกระบวนการนี้ ความแข็งแกร่งของพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ในเวลาเดียวกัน เย่อวิ๋นเฟยก็รังสรรค์เส้นวิญญาณหุ่นเชิดออกมาเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
นี่เท่ากับใช้จิตสามทางพร้อมกัน!
ดูดซับพลังงานพลังวิญญาณ ฝึกฝนเส้นวิญญาณหุ่นเชิด ใช้เส้นวิญญาณหุ่นเชิดพยายามครอบครองลิงบินยมโลกตัวนั้น!
"ยังไม่ได้ผลนะ!
ลิงบินยมโลกตัวนี้มีพลังเทียบเท่ามนุษย์ยุทธ์ขั้นปฐมวิถีที่สมบูรณ์ไร้ที่ติ ด้วยระดับพลังวิญญาณในตอนนี้ของข้า ไม่อาจครอบครองมันได้จริง ๆ!"
หลังจากพยายามอยู่หลายชั่วยาม เย่อวิ๋นเฟยเริ่มท้อแท้ คิดจะละทิ้ง
อีกทั้ง ด้วยระดับพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยในตอนนี้ ก็ไม่อาจครอบครองผู้เชี่ยวชาญขั้นปฐมวิถีให้เป็นทาสได้จริง ๆ
ในเวลานี้เอง
"หรือว่า จะลองใช้ดาบมารปีศาจกดข่มทำให้วิญญาณของลิงบินยมโลกตัวนี้อ่อนแอลง แล้วค่อยใช้เส้นวิญญาณหุ่นเชิดเข้าครอบครอง!"
เย่อวิ๋นเฟยเกิดความคิดนี้ขึ้นมาฉับพลัน
ครืน...
เย่อวิ๋นเฟยยื่นมือออกไป ชี้ดาบมารปีศาจไปที่หัวของลิงบินยมโลกตัวนั้น เงาร่างราชานรกก็ก้าวขึ้นไปอยู่เหนือหัวของลิงบินยมโลกตัวนั้นด้วย
ครืนครืน...
ดาบมารปีศาจและเงาร่างราชานรกปลดปล่อยพลังงานและกฎอันน่าสะพรึงกลัวออกมาพร้อมกัน อัดเข้าไปในทะเลวิญญาณของลิงบินยมโลกตัวนั้น
อ้า ๆ ...
ลิงบินยมโลกตัวนั้นสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดอันน่าสะพรึงกลัวที่มาจากส่วนลึกของวิญญาณ ไม่อาจห้ามตนเองได้จึงส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าสยดสยอง
เสียงร้องอันโหยหวนนั้น ทำให้ทุกคนขนหัวลุก
จุ๊บ ๆ ...
ภายใต้การควบคุมของเย่อวิ๋นเฟย เส้นวิญญาณหุ่นเชิดที่พันอยู่รอบวิญญาณของลิงบินยมโลกตัวนั้น หดรัดลงเรื่อย ๆ