“ดาบมารปีศาจนี้มีตราราชานรกซ่อนอยู่จริง ๆ แฝงไว้ซึ่งพลังอันยิ่งใหญ่ส่วนหนึ่งของราชานรก!
ดูเหมือนว่าในช่วงเวลานี้ ดาบเล่มนี้ได้ดูดซับ...”
เย่อวิ๋นเฟยจ้องมองร่างอันยิ่งใหญ่ของราชานรกนั้น คิดในใจ
“นั่นอะไรน่ะ?”
สมาชิกกองทัพเทียนเสวียนต่างอ้าปากค้างจ้องมองร่างของราชานรกด้วยความหวาดกลัว
ในเวลาเดียวกัน
ณ พื้นที่แห่งหนึ่งในตงหวง เงาร่างแปดร่างที่เต็มไปด้วยอำนาจมารอันน่ากลัวบินผ่านไปอย่างรวดเร็วบนท้องฟ้าเบื้องสูง
ทันใดนั้น เงาร่างทั้งแปดก็หยุดลง พวกมันคือลิงบินยมโลกทั้งแปดตนนั่นเอง!
“กลิ่นของดาบมารปีศาจ! อยู่ทางนั้น!
ไปกัน! เราไปที่นั่น!”
หนึ่งในลิงบินยมโลกกล่าวด้วยเสียงแหลมคม
จากนั้นลิงบินยมโลกทั้งแปดก็บินพุ่งไปยังทิศทางหนึ่ง
สำนักงานใหญ่แห่งสำนักหยางแท้
เวลานี้การต่อสู้สิ้นสุดลงแล้ว สมาชิกสำนักหยางแท้ที่ถูกขังอยู่ในคุกใต้ดินทั้งหมดได้รับการปล่อยตัวออกมา
“ขอบคุณท่านสุมา นำกองทัพมาช่วยเหลือพวกเรา!”
เจ้าสำนักหยางแท้นำเหล่าผู้นำระดับสูงกว่าสิบคนมาหยุดอยู่ตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟย กล่าวขอบคุณเป็นพันครั้งหมื่นครั้ง
เหล่าผู้นำระดับสูงกว่าสิบคนของสำนักหยางแท้ล้วนเป็นผู้ที่ยืนหยัดไม่ยอมจำนน
“ไม่ต้องขอบคุณ แดนศพคือศัตรูร่วมกันของเรา”
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มกล่าว
“ท่านสุมา พวกเราสำนักหยางแท้ต้องการเข้าร่วมกองทัพเทียนเสวียน เพื่อต่อสู้กับแดนศพด้วยกัน”
เจ้าสำนักหยางแท้เอ่ยขึ้น
“ได้สิ”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
“ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม เราจะเคลื่อนทัพต่อไป”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวด้วยเสียงกังวาน