เย่อวิ๋นเฟยยังได้แบ่งทรัพยากรบำเพ็ญเพียรส่วนหนึ่งที่เหมาะกับผู้ฝึกฝนมนุษย์ ให้แก่ท่านเฟิง ถังอู่ และถังเปียว ให้พวกเขาทั้งสามหาที่ฝึกฝน
"ที่เหลือ ส่วนหนึ่งให้เถาเที่ยดูดกลืน อีกส่วนหนึ่งนำไปให้ผู้อาวุโสห้าแห่งราชวงศ์ถัง เพื่อแจกจ่ายให้ทุกคนใช้ฝึกฝนเถิด"
เย่อวิ๋นเฟยใคร่ครวญก่อนตัดสินใจ
เสียงดังสนั่น……
ทรัพยากรบำเพ็ญเพียรที่กองพะเนินดุจเนินเขาถูกนำออกมาจากแหวนมิติเหล่านั้น วางสูงทับถมอยู่รอบกาย
เพียงพริบตาก็ท่วมท้นเย่อวิ๋นเฟยจมอยู่กลางนั้น
การสะสมของชนชั้นสูงเผ่าปีศาจโบราณเป็นเวลานานปี สิ่งที่คัดสรรมาเป็นพิเศษเพื่อนำไปถวายแด่ผู้อาวุโสจากแดนบรรพชน ไม่ว่าจะเป็นคุณภาพหรือปริมาณล้วนน่าตกตะลึงยิ่ง!
ฟู่……
เถาเที่ยพุ่งออกจากเบื้องหลังเย่อวิ๋นเฟย เริ่มเขมือบทรัพยากรบำเพ็ญเพียรเหล่านี้
ในเก้าอสูรเทพของวงล้อตราเผ่าเก้าวัง มีเพียงเถาเที่ยที่ไม่เลือกกิน สามารถดูดซับและย่อยสลายพลังงานใดๆ ก็ได้
ต่อให้เป็นสมบัติที่อัดแน่นด้วยพลังมาร ก็เช่นกัน!
ฟู่ฟู่……
เมื่อทรัพยากรบำเพ็ญเพียรที่ถูกดูดกลืนมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นอายที่แผ่ออกจากกายมหึมาของเถาเที่ยก็ทวีความรุนแรงขึ้นไม่หยุด พลังบำเพ็ญทะยานสูงขึ้น!
หนึ่งเดือนให้หลัง เถาเที่ยดูดซับและย่อยสลายทรัพยากรบำเพ็ญเพียรทั้งหมดที่กองอยู่รอบกายเย่อวิ๋นเฟยจนสิ้น
พลังของเถาเที่ย เพิ่มขึ้นอีกขั้นอย่างมหาศาล!
"ตอนนี้ เพียงแค่ข้าพึ่งพาเถาเที่ยอย่างเดียว ก็สามารถสังหารขั้นหลอมเทพระยะกลางได้อย่างง่ายดายแล้ว
ต่อให้ประจัญหน้ากับขั้นหลอมเทพระยะท้าย ก็พอต่อสู้อย่างฝืนทนได้แล้ว"