เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 837 ข้าได้จดจำพวกเจ้าแล้ว

7 นาที· 1.5K คำ

"พวกเรา……ดูเหมือนจะช่วยอะไรไม่ได้เลย เพราะพวกเราไม่มีความสามารถพอจะเข้าไปในช่องทางส่งผ่านนี้

ยิ่งไปกว่านั้น หากแม้แต่ผู้อาวุโสจากแดนบรรพชนยังมิใช่คู่ต่อสู้ ศัตรูที่น่าหวั่นเกรงเช่นนั้น พวกเราก็ย่อมมิใช่คู่ต่อสู้เช่นกัน"

อาจารย์สักขีฟ้าบรรพกาลก็จนปัญญา

สามราชันอสูรและผู้อาวุโสชั้นสูงแห่งเผ่าปีศาจโบราณตนอื่นๆ ได้ฟังดังนั้น ต่างล้วนร้อนรนยิ่งนัก แต่ก็จนด้วยกลอุบาย

"ผู้ใดกันแน่!

กล้าบังอาจลอบโจมตีผู้อาวุโสจากแดนบรรพชนเช่นนี้!"

ราชันอสูรอ้าวเยวี่ยกัดฟันกล่าว

"หรือว่าศัตรูก็มาจากแดนบรรพชนเช่นกัน?

เป็นผู้อาวุโสจากแดนบรรพชนอีกท่านหนึ่ง?"

ปีศาจอสูรกระดูกขาวคาดเดาขึ้นมาทันควัน

ยอดฝีมือเผ่าปีศาจโบราณตนอื่นๆ ได้ฟังดังนั้น ล้วนใจสั่นสะท้าน

หากเป็นผู้อาวุโสจากแดนบรรพชนอีกท่านหนึ่งมาแก้แค้น เช่นนั้น ความแค้นระหว่างผู้อาวุโสแดนบรรพชนทั้งสอง ก็ใช่จะเข้าไปแทรกแซงได้ มิฉะนั้นจะก่อหายนะใหญ่หลวง!

ด้วยเหตุนี้ ผู้อาวุโสชั้นสูงของเผ่าปีศาจโบราณจึงได้แต่รอคอยอยู่ภายนอกอย่างร้อนใจ

ในเวลาเดียวกัน ภายในช่องทางส่งผ่านมิติ ดวงมารนั้นภายใต้การโจมตีร่วมอย่างบ้าคลั่งของเย่อวิ๋นเฟยและพวกพ้อง ก็อ่อนแอลงเรื่อยๆ

ยามนี้ หนอนไหมมังกรเขาทองได้ฝากรูทะลุโปร่งใสไว้นับร้อยนับพันบนดวงมารนั้น แทบจะคว้านเอาแก่นของดวงมารไปเสียครึ่ง!

กล่าวได้ว่า การโจมตีของหนอนไหมมังกรเขาทอง สร้างความเสียหายถึงตายแก่ดวงมารนั้น!

แน่นอนว่า กระบี่วิญญาณสวรรค์ของเย่อวิ๋นเฟยก็สำแดงอานุภาพมหาศาลด้วยเช่นกัน

"พวกเจ้าสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำโสมม แมลงสาบสกปรก ข้าได้จดจำพวกเจ้าแล้ว!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป