ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยก็มาถึงหน้าเกาะขนาดมหึมาเกาะหนึ่ง
เกาะนี้มีขนาดใหญ่โตจริง ๆ มองไกล ๆ ก็เหมือนทวีปเล็ก ๆ เกาะหนึ่ง บนนั้นกระจายตัวของสันเขามหึมาอยู่หลายสาย
ยอดเขานับหมื่นสูงต่ำสลับซับซ้อน ยังมีที่ราบและทุ่งหญ้ากว้างใหญ่
"ยอดเลย! ที่นี่มีทวีปเล็กอยู่จริง ๆ งั้นต่อไปเราก็พักฟื้นกันอย่างเต็มที่บนทวีปนี้เถิด"
หนอนไหมมังกรเขาทองมองไปยังเกาะเบื้องหน้า กล่าวอย่างตื่นเต้น
หลังจากออกจากเกาะเล็กเมื่อครู่ ก็ล่องลอยอยู่บนผืนน้ำมาเนิ่นนานเช่นนี้ บัดนี้จู่ ๆ ก็มีเกาะให้ลงหลักปักฐาน จิตใจจึงเปี่ยมล้นด้วยความปลาบปลื้ม
"ระวังตัวเสียหน่อย ในทะเลหวงกู่แต่ละแขนงย่อมอาจซ่อนสิ่งน่าสะพรึงกลัวไว้ เจ้ารู้สึกได้ว่าเกาะเบื้องหน้านี้ต้องมีสิ่งที่เราไม่อาจยั่วยุได้อยู่แน่ จึงต้องระมัดระวังให้มาก"
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยขึ้น
"ใช่แล้ว เราต้องระวังตัวให้ดี เกาะเล็ก ๆ ไม่มีใครเหลียวแลแบบเมื่อครู่ พวกเรายังเจอท่านผู้อาวุโสผู้เชี่ยวชาญมหาวิถีแห่งฝัน เกาะขนาดใหญ่โตเช่นนี้ อาจมีสิ่งน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าซ่อนอยู่ก็เป็นได้"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้ากล่าว แล้วก้าวขึ้นสู่เกาะเบื้องหน้าอย่างระมัดระวัง
ทัศนียภาพบนเกาะงดงามยิ่ง มองไปรอบด้าน มีดอกไม้หญ้าและเถาวัลย์นานาชนิด นกเล็ก ๆ เกรียวกราง กระต่ายป่าวิ่งเล่น เปี่ยมด้วยชีวิตชีวา
"นายท่าน ดูทางนั้นสิ ดูเหมือนจะมีเทพผลบางอย่าง และจากลักษณะแล้วน่าจะเป็นเทพผลชั้นสูง"
ฮูเหมียวเอื้อมมือชี้ไปยังที่ไกลโพล้งพลิ้ว ร้องอย่างปีติ
สายตาเย่อวิ๋นเฟยมองตามไป จึงเห็นน้ำพุแห่งหนึ่งกลางหุบเขาไกล ๆ น้ำใสสะอาดเห็นถึงก้น มีปลาเล็ก ๆ หลายตัวว่ายเล่นใต้ผืนน้ำ รอบ ๆ น้ำพุถูกเถาวัลย์เก่าขนาดเท่าถังน้ำร้อยเรียงรายพันกัน และยังปกคลุมด้วยพรรณไม้นานาพรรณ ในนั้นมีต้นไม้เล็กสูงครึ่งเมตรอยู่ราวสิบกว่าต้น
ต้นไม้เล็กทั้งสิบกว่าต้นนี้แดงชาดทั่วทั้งต้น มองไกล ๆ เหมือนแกะสลักจากหินมานาแดง แผ่ประกายแดงจาง ๆ