ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยก็เดินจากไปจนสุดสายตา
เหนือยอดเขาลูกนี้เหลือไว้เพียงเหล่าผู้บำเพ็ญดาบที่ติดกักอยู่ในค่ายกล ต่างพากันพยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อทำลายอาคม เสียงคำรามโกรธแค้นดังขึ้นสู่แผ่นฟ้า ผู้บำเพ็ญดาบทุกคนล้วนตกอยู่ในสภาพคลุ้มคลั่งโดยสิ้นเชิง
ทว่าในชั่วขณะหนึ่งพวกเขาก็ไม่อาจทำลายอาคมที่เย่อวิ๋นเฟยวางกับดักไว้ได้อย่างรวดเร็ว จึงแม้โกรธกรีดกรายแต่ก็ไร้ทางสิ้นสุด
"ข้าคะเนว่าพวกนั้นจะต้องใช้เวลาอีกนานหลายหน กว่าจะทำลายอาคมที่เจ้าวางไว้ได้"
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าวพร้อมยิ้ม
เพราะเขามองออกว่าอาคมที่เย่อวิ๋นเฟยวางไว้นั้นมีพลังอันแกร่งกล้ายิ่งนัก แม้ผู้บำเพ็ญดาบเหล่านั้นจะฝีมือสูงส่ง การทำลายอาคมก็มิใช่เรื่องง่ายดาย
"ใช่แล้ว ให้พวกมันค่อย ๆ ลำบากตรากตรำไป"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็หยิบป้ายคำสั่งเคลื่อนย้ายออกมาเริ่มทำการลำเลียง ไม่ช้าเย่อวิ๋นเฟยก็ปรากฏกายเหนือท้องฟ้าของมหาสมุทรกว้างใหญ่แห่งหนึ่ง
ตามคำจารึกบนแผนที่ใบนั้น ในมหาสมุทรแห่งนี้มีสมบัติชิ้นหนึ่งซ่อนอยู่
มหาสมุทรแห่งนี้เต็มไปด้วยคลื่นทะเลสูงสะท้าน ทะเลสีน้ำเงินดุร้ายแผ่ไพศาลสุดลูกหูลูกตา
"ที่นี่มีม่านสั่งห้ามอันชาญฉลาดยิ่งใหญ่เช่นกัน พลังงานวิญญาณของเราอยู่ที่นี่แทบไม่อาจสัมผัสได้ถึงภาพรวมของมหาสมุทรแห่งนี้เลย"
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าวขึ้น
"ใช่ พลังงานวิญญาณของข้าที่นี่ก็ถูกจำกัดเช่นกัน ทว่าเทพตาของข้าสามารถมองเห็นทุกสิ่งได้ชัดเจน
ใต้ท้องมหาสมุทรแห่งนี้มีมุกดาสีน้ำเงินหนึ่งเม็ด ข้าคิดว่าสมบัติที่นี่คงเป็นมุกดาเม็ดนั้นกระมัง"
เย่อวิ๋นเฟยจ้องเทพตาที่กลางคิ้วลงสู่ใต้ท้องทะเล เห็นมุกดาเม็ดหนึ่งเปล่งรัศมีสีน้ำเงินเจิดจรัส จึงกล่าวออกมา
"เจ้ามีตาเทพคู่นี้แล้ว การออกสำรวจล่าสมบัติในถ้ำบำเพ็ญของเทพบุตรเทียนมู่ก็เสมือนการโกงเลยทีเดียว"
หนอนไหมมังกรเขาทองหัวเราะพูดขึ้นมาเอง
"เป็นธรรมดา วิชาเนตรที่นายท่านบำเพ็ญก็แท้จริงเป็นสิ่งที่เทพเจ้าเทียนมู่สืบทอดไว้ ตอนนี้อยู่ในถ้ำบำเพ็ญของเทพเจ้าเทียนมู่เอง ย่อมใช้ได้ผลยิ่งนัก"
หูเมี่ยวกล่าว
"ก็ที่นี่แหละ!
มหาสมุทรแห่งนี้บรรจุพลังงานสายน้ำอันทรงพลังยิ่ง และยังมีมหาวิถีสายน้ำขั้นสูงสุดยอดอีกด้วย