"ผู้อาวุโสหวง ร่างกายของไอ้เผด็จการนี่ข้าฝากไว้กับเจ้าแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวกับหวงซาง
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็ผนึกร่างกายและวิญญาณของมหาเทพผู้ปกครองชั้นที่ห้า อีกตนนี้ไว้
ศีรษะของมหาเทพชั้นที่ห้า ตนนี้ถึงแม้จะถูกทุบแตก แต่ในฐานะจอมมหาเทพ ร่างกายของนางมีพลังฟื้นฟูที่น่าทึ่ง ไม่นานก็ฟื้นคืนได้เอง
เมื่อไปถึงขั้นจอมมหาเทพ พลังการฟื้นฟูของร่างกายย่อมน่าเกรงขามยิ่ง แม้กระทั่งฟื้นคืนเองได้โดยไม่ต้องอาศัยอะไร
แน่นอนว่าบาดแผลที่ร่างกายย่อมทำให้พลังของจอมมหาเทพอ่อนแอลง จอมมหาเทพตนที่เพิ่งผ่านมานี่เองก็เพราะศีรษะถูกระเบิด พลังจึงตกอยู่ในภาวะที่อ่อนแอที่สุด เย่อวิ๋นเฟยจึงฉวยโอกาสปราบนางลงได้โดยตรง
เช่นนั้นภายในเวลาอันสั้นยิ่ง มหาเทพทั้งสามของฝ่ายผู้พิทักษ์ก็ถูกเอาชนะอย่างรวดเร็ว
ไม่ช้าเย่อวิ๋นเฟยก็มาถึงก้นสมุทร ยืน ณ จุดหนึ่งใต้ท้องทะเล จ้องมองไปข้างหน้ายังมณีสีน้ำเงินขนาดเท่ากำปั้นที่ลอยอยู่กลางน้ำทะเล
ภายในมณีสีน้ำเงินนั้นจะเห็นคลื่นทะเลม้วนตัวซัดสาดราวกับคลั่งไคล้ และยังสัมผัสได้ถึงรสสัมผัสพลังธาตุน้ำอันน่าทึ่งแผ่ซ่านออกมาจากภายใน
"เมื่อข้ามาถึงที่นี่ก็รู้สึกอย่างหนึ่ง ราวกับว่ามหาสมุทรนี้ทั้งผืนคือเงาสะท้อนที่แผ่ออกมาจากมณีสีน้ำเงินนี้
หรือจะกล่าวอีกนัยหนึ่ง ก็เพราะมณีนี้ดำรงอยู่ ผ่านกาลเวลาอันยาวนาน จึงค่อย ๆ ก่อกำเนิดมหาสมุทรสีน้ำเงินแห่งนี้ขึ้นมา"
ผู้อาวุโสฮุ่นมองไปยังมณีสีน้ำเงินเบื้องหน้าที่ลอยขึ้นล่องลงในน้ำทะเล ไตร่ตรองชั่วครู่ก่อนเอ่ยขึ้น
"ผู้อาวุโสฮุ่น เจ้ามองไม่ผิด
มหาสมุทรนี้ดำรงอยู่ได้ก็เพราะมณีสีน้ำเงินนี้
มณีนี้มีทั้งพลังธาตุน้ำอันน่าทึ่งและมหาวิถีแห่งน้ำที่สูงส่งยิ่ง
พลังธาตุน้ำและมหาวิถีน้ำภายในมณีนี้แผ่ซ่านออกมารอบด้านไม่สิ้นสุด ดึงดูดทุกสรรพสิ่งในแผ่นดินสวรรค์รอบ ๆ ที่เกี่ยวข้องกับน้ำให้ไหลบูรณามารวมกันที่นี่ จนก่อตัวเป็นมหาสมุทรขนาดมโหฬารเช่นนี้ขึ้น"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้ากล่าว
เนื้อความเหล่านี้คือสิ่งที่เย่อวิ๋นเฟยมองเห็นด้วยดวงตาเทพที่กลางคิ้วของเขา