แต่ไม่ช้า ฝูงเทพฮุ่นตุ้นจำนวนมากก็รื้นคืนสติ รวมพลังกันล้อมโจมตีสัตว์ทั้งสามตัว
“พวกเจ้าเหล่านี้นั่นเอง แม้จะมาเป็นร้อยเป็นพัน ข้าก็ไม่หวั่น”
วัวเฒ่ามือเปียกเลือดสนุกสนาน สองเขาโคนของมันขยายใหญ่ไม่หยุด คำรามลั่นฟันเข้าไปข้างหน้า
ด้วยระดับฝีมือของสัตว์ทั้งสามตัว การพบเจอสิริชีวิตระดับเทพฮุ่นตุ้นนับเป็นเรื่องที่ไม่ต้องหวั่นเกรงเลย ที่ผ่านมาพวกมันถูกตีจนเจ็บหนักนั้น เพราะมีเทพเปิดฟ้าอยู่ในฝูงศัตรู
เทพเปิดฟ้าสองร่างกำลังรุมโจมตีงูใหญ่ตัวนั้น พลังรวมของทั้งสองกดขี่งูใหญ่ไว้อย่างสิ้นเชิง กำลังจะปลดปล่อยการโจมตีครั้งสุดท้ายเพื่อปราบมันให้ราบคาบ และในจังหวะวิกฤตยิ่งนั้น สัตว์สามตัว วัวเฒ่า แพะ และลิง ก็มาถึงพอดี
“มาอีกสามตัว สามตัวนี้ก็มีสายเลือดมิธรรมดา ล้วนเป็นสายพันธุ์สัตว์ยุคโบราณ”
เทพเปิดฟ้าสองร่างเมื่อเห็นสัตว์ทั้งสามก็ตื่นตรึงใจและดีใจไปพร้อมกัน
เพราะด้วยญาณรับรู้ของพวกเขา ย่อมสัมผัสได้ว่าสายเลือดในกายของสัตว์ที่มาใหม่ทั้งสามเก่าแก่โบราณนัก ดำรงชีวิตผ่านกาลเวลาอันยาวนาน ทั้งกายล้วนคือสมบัติล้ำค่า
“ดีนัก ที่นี่มีสัตว์โบราณสายเลือดมิธรรมดาถึงสี่ตัว ต่อไปเราสองคนจะได้แบ่งกันตัวละสอง”
เทพเปิดฟ้าทั้งสองส่งเสียงสื่อจิตปรึกษากัน
“แต่ตอนนี้สัตว์ทั้งสี่รวมตัวอยู่ด้วยกัน พลังโดยรวมไม่ถือว่าอ่อนแอ จะรับมือพวกมันคงยากขึ้นอีกหน่อย”
เทพเปิดฟ้าหนึ่งร่างขมวดคิ้วเบา ๆ
“หวั่นอะไร?
สัตว์โบราณทั้งสี่นี่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเราสองคนอยู่แล้ว ยิ่งกว่านั้นที่นี่ยังมีเทพฮุ่นตุ้นจำนวนมากมาย ปราบพวกมันได้แน่นอน”
อีกร่างกลับมองดูหมิ่นเหยียด ไม่เอาสัตว์ทั้งสี่ตัวนี้มาใส่ใจเลย
พวกเขาไม่รู้เลยว่าขณะนี้ผู้อาวุโสฮุ่นกำลังแอบใช้วิชาลับควบคุมห้วงอวกาศรอบด้านอยู่ และเย่อวิ๋นเฟยก็กำลังรีบวางค่ายกลและค่ายกลปฐพีทีละแห่ง
เพราะพลังซ่อนกายของผู้อาวุโสฮุ่นและเย่อวิ๋นเฟยละเอียดยิ่ง ประกอบกับผู้อาวุโสฮุ่นออกมือบิดเบือนกั้นกันห้วงอวกาศนี้ตั้งแต่แรก แม้แต่เทพเปิดฟ้าทั้งสองก็ไม่ล่วงรู้ความเคลื่อนไหวของเย่อวิ๋นเฟยและผู้อาวุโสฮุ่น