ไม่นานนัก ทาสของเย่อวิ๋นเฟยก็ส่งสาส์นสื่อจิตมาบอกว่าพบร่องรอยของท่านผู้อาวุโสหม่าแล้ว
เย่อวิ๋นเฟยได้รับสาส์นก็รีบมุ่งหน้าไปทันที ไม่ช้าเขาก็พบกลุ่มทาสที่กำลังรออยู่เบื้องหน้า
"กราบท่านเจ้า"
เหล่าทาสเห็นเย่อวิ๋นเฟยก็พากันวิ่งเข้ามาค้อมกายแสดงความเคารพ
"นายท่าน ก่อนหน้านี้พวกเราเห็นท่านผู้อาวุโสหม่าถูกฝูงชนจำนวนมากไล่ล่า แล้วก็ผ่านม่านดาวแห่งนี้มุ่งไปทางนั้น"
ทาสคนหนึ่งชี้ไปยังหนึ่งทิศทางพลางกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
ทิศทางนั้นมีดาวฤกษ์นับไม่ถ้วนเรียงรายกันแน่นหนา หลายดวงส่องประกายแสงระยิบระยับ เมื่อมองไกล ๆ ก็คือม่านดาวอันระยับแสงสว่างไสว
"อย่างน้อยที่สุดก็มีเทพเปิดฟ้าสามนายนำทัพไล่ล่าท่านผู้อาวุโสหม่า แต่ความเร็วของท่านผู้อาวุโสหม่านั้นเหลือเกิน พวกเราเห็นด้วยตาว่าแม้เทพเปิดฟ้าก็ไม่อาจวิ่งขึ้นไปขวางทางท่านผู้อาวุโสหม่าได้"
ทาสอีกคนเสริมขึ้นมา
"ดีแล้ว พวกเจ้าไปสืบหาร่องรอยของเหล่าผู้อาวุโสคนอื่นต่อไป"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า แล้วรีบมุ่งตามไปยังทิศทางที่ทาสชี้บอกทันที
เย่อวิ๋นเฟยรู้ดีว่าในบรรดาสัตว์สิบเอ็ดตัวนั้น ม้าเร็วที่สุด แม้เทพเปิดฟ้าในช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ไม่แน่ว่าจะตามทัน
เมื่อปลดปล่อยพลังเต็มที่ วิชาเคลื่อนกายของเย่อวิ๋นเฟยเร็วกว่าเทพเปิดฟ้าชั้นที่หนึ่งมากมายนัก
"บัดซบ! ม้าตัวนั้นมันวิ่งหนีไปไหนแล้ว!"
ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยก็ได้ยินเสียงตะโกนโกรธเกรี้ยวดังมาจากม่านดาวใกล้ ๆ
แล้วใบหน้าของเย่อวิ๋นเฟยก็มืดครึ้มลง สายตากวาดไปมอง ก็เห็นกลุ่มคนหนึ่งพุ่งทะยานไปยังทิศทางหนึ่ง
"พวกนี้หรือจะเป็นเผ่าพันธุ์นกเก้าหัว?"
เย่อวิ๋นเฟยเหลือบมองชายร่างสูงผอมที่นำหน้าอยู่คนหนึ่ง ใจก็สั่นไหวขึ้นมา
เย่อวิ๋นเฟยกลืนกินวิญญาณของเทพฮุ่นตุ้นและเทพเปิดฟ้าแห่งห้วงที่เก้ามานับไม่ถ้วน จึงคุ้นเคยกับองค์กรและเผ่าพันธุ์ส่วนใหญ่ของห้วงที่เก้าเป็นอย่างดี ทราบว่าในห้วงที่เก้ามีเผ่าพันธุ์หนึ่งที่มีชื่อเสียงพอสมควร ชื่อว่าเผ่านกเก้าหัว