เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 4737 พบท่านอาจารย์งูแล้ว

6 นาที· 1.4K คำ

จากนั้นแพะแก่ก็พาเย่อวิ๋นเฟยพุ่งตรงไปในทิศหนึ่ง

"ไม่ผิดแน่ ที่นี่มีกลิ่นอายที่ลิงทิ้งไว้"

ก็ไม่นาน แพะแก่ก็สัมผัสได้อย่างแม่นยำว่าในมิติเบื้องหน้ามีกลิ่นอายที่คุ้นเคย ซึ่งก็คือสิ่งที่ลิงทิ้งไว้

ต่อจากนั้นแพะแก่ก็ไล่ตามกลิ่นอายที่ลิงทิ้งไว้เร่งพุ่งต่อไป

ทั้งแพะแก่และวัวเฒ่าต่างรู้จักลิงดีเกินไป ลิงระหว่างหนีได้ตั้งใจทิ้งกลิ่นอายไว้ตามตำแหน่งที่กำหนดไว้โดยเฉพาะ โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้สัตว์ตัวอื่นตามตัวมันเจอ

ไม่นานนัก แพะแก่ วัวเฒ่า และเย่อวิ๋นเฟยก็ลงจอดบนดาวดวงหนึ่ง

มองไปแต่ไกล ก็เห็นลิงกำมือจับแท่งเหล็กเรืองแสงทองสว่างไสว กำลังต่อสู้กับฝูงสิ่งมีชีวิตจำนวนมาก

ฝูงสิ่งมีชีวิตนั้นล้อมวงอยู่รอบตัวลิง ต่างคนต่างเผยรอยยิ้มเย็นชา ความฆาตกระจายทั่ว

พลังของลิงไม่เลวเลย แท่งเหล็กสีทองในมือมันคือฝ่าเป่าอันทรงพลัง แถมยังเป็นฝ่าเป่าสายร่างกายที่สามารถหลั่งพลังแห่งกายลงไปได้

ฝ่าเป่านี้สามารถปลดปล่อยพลังแห่งร่างกายออกมาได้อย่างเต็มที่สูงสุด เป็นฝ่าเป่าสายร่างกายที่เทพมารพลังมหาศาลแห่งยุคโบราณหลอมสร้างด้วยตนเอง หายากยิ่งที่จะหลงเหลืออยู่ในโลก

ทั้ง 11 ตัวสัตว์นี้เคยออกเดินทางร่วมกับมารเทพแสนแรงในยุคโบราณ จึงมีฝ่าเป่าที่มารเทพแสนแรงสร้างไว้ติดตัว

ส่วนเย่อวิ๋นเฟยเองก็ได้ฝ่าเป่าสายร่างกายที่เทพมารพลังมหาศาลทิ้งไว้มาหลายชิ้นเช่นกัน เพียงแต่เย่อวิ๋นเฟยใช้น้อย เพราะพลังด้านอื่นของเย่อวิ๋นเฟยเข้มแข็งมากพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องงัดไพ่ตายทั้งหมดออกมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป