ไม่นานนัก ผู้อาวุโสฮุ่นก็พาเย่อวิ๋นเฟยทะลวงผ่านกำแพงมิติ และปรากฏตัวขึ้นในห้วงมิติแห่งหนึ่ง
ห้วงมิตินี้มีขนาดเล็กกว่าเก้ามหาห้วงสุญญากาศอย่างเห็นได้ชัด จึงเรียกได้เพียงว่าเป็นห้วงมิติขนาดเล็ก
ทันทีที่เข้ามาในห้วงมิตินี้ เย่อวิ๋นเฟยก็ปลดปล่อยพลังวิญญาณออกไปสัมผัสโดยรอบ พร้อมใช้วิชาท่าร่างเคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็ว
ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยก็เห็นยานเหาะลำหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ภายในยานมีสิ่งมีชีวิตนั่งอยู่กว่าร้อยตน
เย่อวิ๋นเฟยชี้นิ้วออกไป ยานเหาะลำนั้นก็ถูกผนึกไว้กับที่ทันที ไม่อาจขยับเขยื้อนได้
“เกิดอะไรขึ้น?”
เหล่าสิ่งมีชีวิตบนยานเหาะรู้สึกว่ายานหยุดกะทันหัน ไม่อาจเคลื่อนไปข้างหน้าได้ ทั้งยังสัมผัสได้ว่ามิติรอบด้านคล้ายแข็งตัวราวกับแผ่นเหล็ก จึงพากันตื่นตระหนกยิ่งนัก หลายตนลุกขึ้นทันที หมายจะพุ่งออกจากยานไปตรวจดูด้านนอก
แต่ก่อนที่พวกมันจะทันออกจากยานเหาะ ก็พบว่าจู่ ๆ มีชายหนุ่มแปลกหน้าปรากฏขึ้นกลางโถงภายในยานเหาะ
ชายหนุ่มแปลกหน้าที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันนั้นย่อมเป็นเย่อวิ๋นเฟย หลังเข้าไปในยานเหาะ เขาก็ใช้วิชาอ่านใจโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง พลังวิญญาณอันแข็งแกร่งแผ่ปกคลุมสิ่งมีชีวิตทุกตนภายในยานเหาะ ทำให้พวกมันไม่อาจขยับได้แม้แต่น้อยในชั่วพริบตา
ไม่เพียงร่างกายถูกผนึก แม้แต่ทะเลวิญญาณและร่างวิญญาณของพวกมันก็ถูกพลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวสะกดไว้ ไม่อาจเคลื่อนไหว
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็เริ่มอ่านความคิดและความนึกคิดของสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ พร้อมใช้เคล็ดลับล้ำลึกของสำนักวิถีฝัน ทำให้ทุกตนบนยานเหาะเข้าสู่ห้วงฝัน
สำนักวิถีฝันมีเคล็ดลับบางอย่างที่ใช้ทำให้อีกฝ่ายตกอยู่ในความฝัน ก่อนจะสอบถามจนอีกฝ่ายบอกทุกสิ่งที่รู้โดยไม่ปิดบัง
“เป็นอย่างที่คิด โลกแห่งนี้คือโลกใหญ่จูเชวี่ย โลกต้นกำเนิดของเผ่าเหมียว”
ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยก็ได้รู้จากปากของสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ว่า ห้วงมิติแห่งนี้คือโลกใหญ่จูเชวี่ยที่เขาตามหา
“ดีเหลือเกิน ในที่สุดก็หาที่ถูกจนได้”
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง
“นายท่าน ปรมาจารย์กัวผู้นั้นเก่งกาจจริง ๆ วิชาคำนวณของเขาแม่นยำอย่างยิ่ง”
หูเมี่ยวอดเอ่ยชื่นชมไม่ได้
“เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น?”