“เรื่องนี้เจ้าวางใจได้ ข้าไม่ใช่คนของดินอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์
และเบื้องหลังก็ไม่มีสำนักหรือตระกูลใหญ่ใดๆ”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวเรียบๆ
“ไอ้หนู บอกมาตามตรง เจ้าเป็นใครกันแน่!”
น้ำเสียงของนายสาขาเฉียบขาดขึ้น หากชายหนุ่มตรงหน้าไม่ได้มาจากสำนักตระกูลเก่าแก่แห่งดินอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ไซร้ เขาก็ย่อมไม่มีอะไรต้องหวั่น
แม้เมื่อครู่เย่อวิ๋นเฟยจะสำแดงพลังต่อสู้สะท้านฟ้า จนเป็นที่หวาดหวั่นอย่างยิ่ง แต่เขาก็เป็นยอดฝีมือขั้นหลอมเทพ!
ยอดฝีมือขั้นหลอมเทพผู้องอาจ ไม่มีทางเชื่อว่าตนจะสู้ไอ้หนูรุ่นหลังไม่ได้!
เย่อวิ๋นเฟยมองนายสาขาด้วยแววตาเย็นชาและเหยียดหยัน
“ไอ้หนู ดูท่าเจ้าไม่ยอมกินเหล้าเชิญ จะกินแต่เหล้าลงโทษสินะ!”
นายสาขาตวาดลั่น ก้าวเท้าดังสนั่น
ตู้มมม...
แรงกดดันพลังวิญญาณมหาศาลพวยพุ่งออกจากร่างเขาราวภูเขาไฟปะทุ ซัดสาดเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย
ฟิ้ว!
เย่อวิ๋นเฟยใช้กระบี่วิญญาณสวรรค์บุกเข้าทะเลวิญญาณนายสาขา โจมตีร่างวิญญาณโดยตรง
อ๊าก!
นายสาขาร้องโหยหวน หน้าซีดเผือดฉับพลัน ปวดจี๊ดประหนึ่งกะโหลกปริแตก
หึ่งงง...
กระบี่วิญญาณห้าเล่มพุ่งทะยาน ประกอบเป็นกระบวนกระบี่เซียนสังหารธาตุทั้งห้า สังหารนายสาขาอย่างดุดัน
กระบี่ปราณเกรี้ยวกราดน่าสะพรึงรุมเร้านายสาขาจนถอยร่นไม่หยุด
ตูม!
โล่เงินผ่าวาบจากอกนายสาขา พองโตกลางลมในพริบตา กลายเป็นโล่ยักษ์ขนาดหลายหมู่คุ้มกันเบื้องหน้า
เคร้ง...
กระบี่วิญญาณธาตุทั้งห้าสังหารทะลวง บดขยี้โล่เงินเป็นผุยผง เศษซากกระจายเกลื่อนนภา
“นายน้อย วาจาดีมีแปด ไว้ชีวิตด้วย!”
นายสาขารู้ตัวว่าผิดปกติ พลังต่อสู้ของชายหนุ่มตรงหน้าเกินจินตนาการไปไกล หวาดกลัวสุดขีดจึงร้องขอชีวิตทันใด