ครืนครืน...
เรือศึกยักษ์ลำหนึ่งพุ่งทะยานผ่านนภา แผ่พลังงานอันน่าเกรงขามออกมา เบื้องหน้าที่มันผ่าน พื้นพิภพสั่นสะเทือนราวกับจะพลิกคว่ำ!
ไม่นาน เรือศึกก็มาหยุดอยู่เหนือหน้าด่านสำนักจื่อเวย ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ ประหนึ่งอสูรร้าย ปลดปล่อยแรงกดดันน่าสะพรึงกลัว บดขยี้เข้ามายังส่วนกลางของสำนักจื่อเวย
การกระทำเช่นนี้ สำหรับสำนักจื่อเวยแล้ว นับเป็นการยั่วยุอย่างไม่ต้องสงสัย!
เจ้าสำนักหลิว นำผู้เฒ่าอาวุโสทั้งหก ผู้อาวุโสทั่วไปหลายสิบคนและผู้ดูแล รวมถึงศิษย์จำนวนมาก พุ่งออกมาจากภายในสำนักใหญ่
“ปิดหน้าด่าน เปิดค่ายกลคุ้มกันสำนัก!”
เจ้าสำนักหลิวตะโกนเสียงดัง
ครืนครืน...
ทันใดนั้น ภายในสำนักจื่อเวย ค่ายกลหนึ่งแล้วหนึ่งเล่าถูกกระตุ้นขึ้น ปรากฏเป็นชั้นแสงค่ายกลซ้อนกันหลายชั้น
“ที่แท้ก็ราชสำนักแคว้นเยี่ยน!”
เจ้าสำนักหลิวมองเห็นบนเรือศึกลำนั้น ปักธงผืนใหญ่ไว้ ผืนธงสลักอักษร “เยี่ยน” โบราณไว้ สีหน้าเคร่งเครียดลง รู้ทันทีว่าคนของราชสำนักมา!
สำนักจื่อเวยตั้งอยู่ในอาณาเขตแคว้นเยี่ยน
แต่เดิม ราชสำนักแคว้นเยี่ยนเป็นเพียงราชสำนักเล็ก ๆ ที่พึ่งพาสำนักจื่อเวยอยู่ คุกอยู่ใต้การปกครองของสำนักจื่อเวยโดยสิ้นเชิง
ต่อมาเมื่อสำนักจื่อเวยเสื่อมถอยลง ราชสำนักแคว้นเยี่ยนจึงแยกตัวออกจากการปกครองของสำนักจื่อเวย กลายเป็นแคว้นเล็ก ๆ อิสระ
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากแยกตัวออกมา เพื่อตัดความสัมพันธ์กับสำนักจื่อเวยให้ขาด ราชสำนักแคว้นเยี่ยนจงใจสร้างปัญหาให้สำนักจื่อเวยในทุกโอกาส แม้กระทั่งแอบวางแผน หมายจะกลืนสำนักจื่อเวยให้สิ้น
ดังนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างสำนักจื่อเวยกับราชสำนักแคว้นเยี่ยนจึงตึงเครียดมาโดยตลอด
“ไม่ทราบว่าท่านใดของราชสำนักแคว้นเยี่ยนเสด็จมา ด้วยท่าทีคุกคามถึงสำนักจื่อเวยเช่นนี้ มีธุระอันใด”
เจ้าสำนักหลิวระงับความโกรธไว้ แล้วกล่าวเสียงดัง
“ข้าคือจอมทัพคุ้มแคว้น ฮูเทียนเลี่ย
ฝ่าบาทของพวกเราได้รับรายงานว่า เมื่อวันก่อน ทิศทางสำนักจื่อเวยมีแสงประหลาดพุ่งขึ้นฟ้า มีลางผิดปกติรบกวนราษฎร จึงทรงมีรับสั่งให้ข้ามาสืบสวนเป็นกรณีพิเศษ
หวังว่าสำนักจื่อเวยจะให้ความร่วมมือกับข้า สืบหาความจริงให้กระจ่าง เพื่อข้าจะได้กลับไปรายงานฝ่าบาท”