เย่อวิ๋นเฟยนั่งขัดสมาธิบนหัวของมังกรธรณีตัวหนึ่ง ปลดปล่อยพลังวิญญาณออกไปรับรู้ไปทั่วทุกทิศทาง
ในเวลาเดียวกัน มังกรธรณีหลายร้อยตัวก็เคลื่อนไปตามทิศทางต่างๆ ภายใต้การบัญชาของเย่อวิ๋นเฟย
“เซียนศักดิ์สิทธิ์ตนนั้นบาดเจ็บสาหัส เขาจะต้องเลือกไปยังตำแหน่งที่ปราณธรณีเข้มข้นที่สุดแน่นอน
เพราะปราณธรณีมีประโยชน์ต่อเขา!”
หลังจากค้นหาใต้ดินอยู่ครู่หนึ่ง เย่อวิ๋นเฟยก็คิดถึงประเด็นนี้ขึ้นมาได้
ดังนั้น เย่อวิ๋นเฟยจึงรับรู้ถึงเส้นทางการไหลเวียนของปราณธรณีในบริเวณนี้อย่างละเอียด
“ทิศทางนั้นมีปราณธรณีเข้มข้นที่สุด!”
ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยก็พบทิศทางที่มีปราณธรณีเข้มข้นที่สุด
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็ร่ายคาถา ขับเคลื่อนมังกรธรณีทั้งหมดมุ่งหน้าไปในทิศทางนั้นอย่างอึกทึก
ครู่ต่อมา
“มีกลิ่นอายของเซียนศักดิ์สิทธิ์ตนนั้นจริงๆ!”
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแผ่วเบารางๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่เซียนศักดิ์สิทธิ์ตนนั้นทิ้งไว้เมื่อครู่
นี่แสดงว่าหาทางถูกแล้ว
ครืนๆๆ...
มังกรธรณีสี่ถึงห้าร้อยตัวเคลื่อนตัวใต้ดินอย่างอึกทึก ฉากตระการตานี้ยิ่งใหญ่นัก เย่อวิ๋นเฟยนั่งขัดสมาธิบนหัวของมังกรธรณีตัวหนึ่ง ปลดปล่อยพลังวิญญาณรับรู้ไปข้างหน้าอย่างละเอียด
ประมาณครึ่งชั่วยามต่อมา
ด้านหน้าก็ปรากฏก้อนหินมากขึ้นมาทันที
ก้อนหินขนาดใหญ่จำนวนมากฝังอยู่ในส่วนลึกของพื้นดิน มีรูปร่างแปลกประหลาดนานาชนิด
พื้นที่ด้านหน้านี้ดูเหมือนรังของหิน
“น่าจะเป็นที่นี่แล้ว”
เย่อวิ๋นเฟยขยับความคิด มังกรธรณีทั้งหมดก็สงบลง เคลื่อนไหวเบาลง
เย่อวิ๋นเฟยร่ายคาถา มังกรธรณีหลายร้อยตัวเริ่มแยกย้ายกัน ล้อมรอบพื้นที่นี้จากทุกทิศทาง