เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 1457 ช่วงเวลาที่อ่อนแอที่สุด

9 นาที· 2K คำ

เพียงชั่วครู่ กลุ่มคนจำนวนหนึ่งก็พุ่งทะยานเข้าไปในเทือกเขา มุ่งหน้าตรงไปยังจุดที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด

"ไม่ยอมจำนนโดยดีอีกหรือ เจ้าอยากให้จิตวิญญาณที่ใช้เวลานับหมื่นปีกว่าจะถือกำเนิดขึ้นมาถูกทำลายลงหรือ!"

ชายชราชุดเทาแห่งสกุลลู่คำรามด้วยความโกรธ

เซิ่งหลิงตนนี้มีพลังการต่อสู้แข็งแกร่งเกินไป แม้ว่าคนของสกุลลู่จะวางค่ายกลปฐพีไว้มากมายทั่วผืนแผ่นดินนี้แล้ว แต่ในเวลาอันสั้นก็ไม่อาจปราบเซิ่งหลิงตนนี้ลงได้

กลับถูกเซิ่งหลิงตนนี้ทำลายค่ายกลปฐพีและสถานที่อันตรายไปทีละแห่งๆ

"เจ้าคิดว่าพวกเจ้ามนุษย์ที่อ่อนแอ จะสามารถรับมือกับข้าได้งั้นหรือ!

ดีมาก วันนี้ต่อให้ข้าต้องสูญเสียเลือดเนื้อปราณบางส่วน ข้าก็จะสังหารพวกเจ้าให้สิ้นซาก!"

เซิ่งหลิงตนนั้นคำราม

เดิมทีเขาคือผู้แข็งแกร่งสูงสุด ผู้ไร้เทียมทานในโลกใบนี้ แต่เนื่องจากอาการบาดเจ็บจึงต้องหลบซ่อนตัวอยู่ที่นี่ ใครจะคิดว่ากลับถูกมนุษย์ที่เขาไม่เคยใส่ใจบุกมาถึงถ้ำถึงรัง

ครืน...

ทันใดนั้น บนร่างอันเตี้ยแคระของเซิ่งหลิงตนนั้นก็เปล่งแสงเทพเจ้าเจิดจ้าออกมา สว่างไสวถึงขีดสุด จนผู้คนไม่อาจมองเห็นใบหน้าที่แท้จริงของเขาได้อีกต่อไป

ครืนครืน...

กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวพลุ่งพล่านขึ้นสู่ฟ้า ทำให้ผืนฟ้าและแผ่นดินโดยรอบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในทันที

"ให้ตายเถอะ อาการบาดเจ็บของมันไม่ได้สาหัสอย่างที่คิดไว้ มันยังสามารถเผาผลาญเลือดเนื้อปราณต้นกำเนิดได้อีก!"

ชายชราชุดเทาเมื่อเห็นดังนั้นก็รู้สึกหนาวเย็นขึ้นมาที่หัวใจ ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีซีด

เขารู้ดีว่าตนเองประเมินผิดพลาด

เดิมทีคิดว่าเซิ่งหลิงตนนี้บาดเจ็บสาหัส พลังการต่อสู้คงเหลืออยู่น้อยนิด ดังนั้นจึงนำคนของสกุลลู่มาที่นี่เพื่อจับกุมเซิ่งหลิงตนนี้

เลือดเนื้อปราณต้นกำเนิดของเซิ่งหลิงในหินต้องใช้เวลาอย่างน้อยนับหมื่นปีจึงจะมีโอกาสถือกำเนิดขึ้นมาได้ มันคือแก่นแท้ของฟ้าและดินอย่างแท้จริง รวบรวมโชคชะตาอันยิ่งใหญ่ของเบื้องบนไว้

ดังนั้น เลือดเนื้อปราณต้นกำเนิดของเซิ่งหลิงในหินจึงมีค่ายิ่งนัก!

"ถอย!

รีบถอยเร็ว!"

ชายชราชุดเทาแม้จะไม่ยอมจำนน แต่ก็รู้ดีว่าหากไม่รีบไป ตอนนี้คนของสกุลลู่ทั้งหมดอาจต้องตายอยู่ที่นี่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป