"ใช้วิชาดูภูมิประเทศของเจ้าช่วยข้า
แล้วเจ้าจะได้สิ่งที่เจ้าต้องการ"
เทพหินผู้นั้นเอ่ยขึ้นพร้อมกับต้านทานการโจมตีอันดุเดือดจากทุกสารทิศ
"ข้าจะเชื่อเจ้าได้อย่างไร?
ข้าฆ่าเจ้าแล้วชิงเลือดบริสุทธิ์ของเจ้าไป มิใช่ดียิ่งกว่าหรือ?"
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเย็นชา
เย่อวิ๋นเฟยรู้จักเผ่าพันธุ์เซียนวิญญาณในศิลาดี เผ่าพันธุ์นี้ขึ้นชื่อเรื่องความกระหายเลือด และดูถูกมนุษย์เป็นอย่างยิ่ง พวกมันมองว่ามนุษย์อ่อนแอและไร้ค่า เป็นเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำเมื่อเทียบกับพวกมัน
ดังนั้น เย่อวิ๋นเฟยจึงมิอาจเชื่อถือคำพูดของเทพหินตนนี้ได้
"เจ้าหนุ่มน้อยมนุษย์ เจ้าฆ่าข้าไม่ได้หรอก"
เทพหินผู้นั้นส่ายหน้าแล้วเอ่ยขึ้น
"ออกมาทั้งหมดเถิด"
ทันใดนั้นเทพหินผู้นั้นก็เอ่ยไปยังที่ไกลออกไป
ตูม ๆ ๆ...
ท่ามกลางก้อนหินยักษ์ที่อยู่ไกลออกไป จู่ ๆ ก็มีรถม้าศึกจำนวนมากพุ่งออกมา รถม้าทั้งหมดแกะสลักจากหิน และบนรถม้าแต่ละคันก็มีเทพหินยืนอยู่
เทพหินสิบตน!
แต่ละตนแผ่พลังอำนาจกดดันอันแข็งแกร่ง กระจายออกไปทั่วสารทิศราวกับมหาสมุทร
"เทพหินมากมายขนาดนี้ ดูเหมือนข้าจะบุกเข้ามาในรังของเซียนวิญญาณในศิลาเสียแล้ว!"
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกเสียวสันหลัง
เซียนวิญญาณในศิลาทั้งสิบตนนี้ซ่อนตัวได้ดีเกินไป พวกมันหลบซ่อนอยู่ในก้อนหินยักษ์เหล่านั้น ตอนแรกเย่อวิ๋นเฟยกลับมิได้สังเกตเห็นเลยแม้แต่น้อย
จากกลิ่นอายแล้ว เซียนวิญญาณในศิลาทั้งสิบตนนี้ดูจะอายุน้อยกว่า คาดว่าเป็นรุ่นหลัง