หลังจากหลิวรูเหยียนอธิบายอย่างใจเย็น ในที่สุดก็ทำให้ฝูงชนที่เอะอะโวยวายอยากซื้อลูกพีชวิเศษเถาฮวาทันทีสงบลงได้
พวกเขาจึงจำใจทำตามที่หลิวรูเหยียนบอก รีบลงทะเบียนที่ซูเปอร์มาร์เก็ตและทิ้งช่องทางติดต่อไว้ เพื่อให้แน่ใจว่าเมื่อมีลูกพีชวิเศษเถาฮามาส่งในวันพรุ่งนี้ พวกเขาจะได้สิทธิ์ซื้อก่อน
หลังจากคนเหล่านั้นทยอยจากไป ใบหน้างามล่มเมืองของหลิวรูเหยียนก็แดงก่ำด้วยความตื่นเต้น เธอแทบไม่อยากเชื่อเลยว่าลูกพีชวิเศษเถาฮาจะมีอานุภาพน่าทึ่งถึงเพียงนี้
เพิ่งผ่านไปไม่นาน แต่กลับได้รับความนิยมถึงขนาดนี้แล้ว
เธอคิดว่า พอถึงเวลาเดียวกันในวันพรุ่งนี้ ข่าวเรื่องลูกพีชวิเศษเถาฮาคงแพร่สะพัดไปทั่วทุกตรอกซอกซอยของเจียงเฉิง จนผู้คนมากมายแห่กันมาไม่ขาดสาย
คราวนี้ซูเปอร์มาร์เก็ตผลไม้เซียนจื่อของเธอก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอย่างแท้จริง
ต่อไปเธอคงทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำแน่นอน!
หลิวรูเหยียนพาลู่หยางกลับไปที่ห้องทำงาน พอเข้าไปถึง เธอก็รีบถามเขาด้วยความสงสัยว่า “เสี่ยวหยาง ลูกพีชวิเศษเถาฮาของนายมีเยอะไหม”
“พรุ่งนี้นายส่งมาให้ได้มากกว่านี้ไหม”
สำหรับลู่หยางแล้ว ลูกพีชวิเศษเถาฮาของเขาได้รับความนิยมอย่างล้นหลามเช่นนี้ เป็นเรื่องที่อยู่ในความคาดหมายอยู่แล้ว
เขาคิดในใจว่า น้ำวิเศษหนึ่งหยดสามารถหล่อเลี้ยงต้นท้อหนึ่งต้น หรือก็คือน้ำวิเศษหนึ่งหยดทำให้เขาส่งลูกพีชวิเศษเถาฮาได้ราวสามร้อยผล