“หืม?”
ทันใดนั้น สีหน้าของชายวัยกลางคนก็เปลี่ยนเป็นพิกล เพราะเขาพบว่าลูกท้อน้ำผึ้งที่เพิ่งกลืนลงท้องไปเมื่อครู่ กลับแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานมหาศาลเกินจินตนาการ ถูกไตที่แห้งเหือดของเขาดูดซับเข้าไป ชั่วขณะนั้นเขารู้สึกแข็งแกร่งราวกับกลับไปเป็นหนุ่มอายุสิบแปดอีกครั้ง
เพื่อไม่ให้เสียท่า เขารีบยกมือทั้งสองขึ้นปกป้อง แล้วหันไปถามสวี่หลี่จื่ออย่างสงสัยว่า “คุณคนสวย เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ?”
“คุณบอกว่าลูกพีชวิเศษเถาฮวามีสรรพคุณเสริมดลยาเสริมกำลังอย่างน่าอัศจรรย์ใช่ไหม?”
สวี่หลี่จื่อสายตาเฉียบคม เมื่อครู่เธอแค่เหลือบมองก็เห็นท่าทางน่าอับอายของชายวัยกลางคนแล้ว มุมปากเซ็กซี่จึงยกขึ้นอย่างเย้าหยอก
แต่พอพูดออกมากลับยิ้มแย้มว่า “คุณลูกค้า เป็นอย่างนั้นจริงค่ะ!”
“ลูกพีชวิเศษเถาฮวาของเรามีสรรพคุณเสริมดลยาเสริมกำลังอย่างน่าอัศจรรย์จริง ๆ ดีกว่าอาหารเสริมราคาแพงพวกนั้นไม่รู้ตั้งกี่เท่า!”
เดิมทีชายวัยกลางคนมาห้างหวั่นต้าครั้งนี้ก็เพื่อซื้ออาหารเสริม หวังให้ตัวเองกลับไปมีสมรรถภาพแข็งแกร่งอีกครั้ง แต่กลับบังเอิญค้นพบลูกพีชวิเศษเถาฮวาที่มีสรรพคุณน่าทึ่งยิ่งกว่าอาหารเสริมเหล่านั้นมาก
เขาจะยังอยากซื้ออาหารเสริมราคาแพงที่แทบไม่ได้ผลพวกนั้นไปทำไม รีบพูดกับสวี่หลี่จื่ออย่างกระตือรือร้นว่า “คุณคนสวย รีบเอาลูกพีชวิเศษเถาฮวาแบบนี้ให้ผมสิบลูก ผมจะเอากลับไปชิมที่บ้านให้เต็มที่!”
สวี่หลี่จื่อเตือนด้วยความหวังดีว่า “คุณลูกค้า ลูกพีชวิเศษเถาฮวาของเราอร่อยและมีสรรพคุณน่าอัศจรรย์ก็จริง แต่ราคาก็ไม่ถูกนะคะ เราขายเป็นลูก ไม่ได้ขายเป็นชั่งค่ะ!”