หลังจากซื้อมอเตอร์ไซค์สามล้อ โทรศัพท์มือถือ เสื้อผ้าและรองเท้าแล้ว ลู่หยางก็ไปจับจ่ายซื้อของที่ตลาดเกษตรใกล้ ๆ ต่อ
เขาซื้อข้าว แป้ง น้ำมัน ธัญพืช รวมถึงไก่ เป็ด ปลา เนื้อสัตว์ อาหารปรุงสำเร็จและของกินเล่นนานาชนิดมาไม่น้อย
เขาตั้งใจว่าคืนนี้จะเชิญคนที่เคยช่วยเหลือครอบครัวของเขาในช่วงที่เขากลายเป็นคนโง่เขลา คนที่เคยยื่นมือมาช่วยเหลือพวกเขา ให้มาร่วมรับประทานอาหารที่บ้าน เพื่อแสดงความขอบคุณอย่างเต็มที่ด้วยอาหารและเครื่องดื่มเลิศรสเหล่านี้
นับเป็นการฉลองที่สติปัญญาของเขาฟื้นคืนมาไปพร้อมกับครอบครัวด้วย
การซื้อของครั้งใหญ่ทำให้กระบะท้ายรถสามล้อของลู่หยางเต็มแน่นอย่างรวดเร็ว
จากนั้นเขาก็ขี่รถสามล้อ มุ่งหน้าไปยังหนือฉือในเมืองเจียงเฉิงอย่างรวดเร็วราวกับลมพายุ ด้วยท่าทางฮึกเหิมเปี่ยมความมั่นใจ
หลี่หงเสียบอกให้เขาไปหาที่ร้านค้าส่งของพ่อค้าหนุ่มอ้วนแซ่จางตรงปากทางเขต A ของหนือฉือ แต่เมื่อไปถึงกลับไม่เห็นหลี่หงเสียอยู่ที่นั่นเลย ทำให้เขาประหลาดใจมาก ในใจคิดว่าหรือหลี่หงเสียจะไม่ได้รอเขาและกลับหมู่บ้านเถาฮวาไปก่อนแล้ว
ขณะที่กำลังสงสัย สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นรถสามล้อคันหนึ่งจอดอยู่ตรงมุม รถคันนั้นไม่ใช่ของใครอื่น แต่เป็นรถสามล้อของหลี่หงเสีย
เขารีบเดินเข้าไปตรวจดู พบว่ารถสามล้อไม่ได้ล็อก และภายในกระบะก็ไม่มีสินค้าอยู่เลย
วันนี้หลี่หงเสียตั้งใจเข้าเมืองมาซื้อสินค้าโดยเฉพาะ แต่ตอนนี้เจ้าตัวกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย ส่วนรถสามล้อก็ไม่มีสินค้าบรรทุกอยู่แม้แต่น้อย