บทที่ 89 ผู้สืบทอดรุ่นนี้ถูกเทพสัตว์ทอดทิ้งแล้วหรือ?
“คุณจะไปตรวจเรือนจำหมายเลขศูนย์ทำไม?” ลั่วเจาหัวตัดบทคำพูดยืดยาวของเธอ นัยน์ตาสีม่วงเข้มคู่นั้นหรี่ลงเล็กน้อย ก่อนทอดมองใบหน้าของโลเซอหลินอย่างสงบนิ่ง
ไม่มีใครรู้จักลูกสาวดีไปกว่าคนเป็นแม่ นิสัยของลูกสาวคนที่สี่คนนี้ เธอรู้ดีเสียยิ่งกว่าใคร ร้อยกว่าปีก่อน ร้องห่มร้องไห้อยากได้ฉีเสวียน พอถูกฉีเสวียนปฏิเสธก็อดอาหารประท้วงอยู่ในวังหลวง พูดแต่ว่าถ้าไม่ใช่เทพสงครามก็จะไม่แต่งด้วย
กว่าจะหาสัญญาสมรสมาให้ได้ ฉีเสวียนก็ยังไม่ยอมแต่งกับเธอ เธอเลยระแวงไม่เลิก คิดว่าฉีเสวียนมีเพศเมียคนอื่นอยู่ข้างนอก สามปีก่อน พอฉีเสวียนถูกสัตว์กลายพันธุ์ปนเปื้อน เธอก็รีบวิ่งมาขอให้จักรพรรดินีผู้เป็นแม่ยกเลิกการหมั้นทันที ตอนนี้เพิ่งมีข่าวว่าฉีเสวียนอาจฟื้นตัว เธอก็รีบวิ่งเร็วกว่าใครเพื่อน
“ฉัน... ฉันแค่ได้ยินว่าผู้คุมเรือนจำเป็นเพศเมียระดับ F ในฐานะผู้สืบทอดราชวงศ์ เพื่อเกียรติยศและความปลอดภัยของจักรวรรดิ ฉันไปตรวจเรือนจำที่มีมาตรฐานสูงสุดของจักรวรรดิสักหน่อยแล้วมันผิดตรงไหน?”
ถ้าเย่ถังมาได้ยินคำพูดนี้เข้า คงอดแก้ให้ตามตรงไม่ได้ว่า—ระดับ F นั่นก็ยกยอฉันเกินไปแล้ว ฉันระดับ FF ต่างหาก
ลั่วเจาหัวไม่ได้พูดอะไร เธอรู้ว่าผู้คุมเรือนจำหมายเลขศูนย์เป็นใคร เย่ถัง ผู้มีพลังจิตระดับ FF แฟ้มลับสูงสุดระดับ SSS ที่อันหนิงเข้ารหัสไว้ เธอเองก็เคยอ่านและอนุมัติแล้ว
ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ลู่อวี่เขียนรายงานความคืบหน้าในการฟื้นตัวของผู้ต้องขังทุกคนในเรือนจำหมายเลขศูนย์ไว้อย่างละเอียด รายงานเหล่านั้นส่งผ่านอันหนิงมาถึงโต๊ะทำงานของเธอ และเธอก็อ่านทุกฉบับอย่างถี่ถ้วน เพียงแต่ไม่รู้ว่าลูกสาวคนที่สี่ได้ข่าวเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร ดูท่าจะมีคนปากไม่ระวังอยู่ในสถาบันวิจัย