บทที่ 90 เพิ่มราคาเป็นหนึ่งล้าน
การเสด็จมาเยือนของจักรพรรดินีเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ไม่มีการแจ้งล่วงหน้า ไม่มีการเคลียร์พื้นที่หรือปิดถนน รถลอยฟ้าสีดำเรียบ ๆ หลายคันร่อนลงจอดอย่างเงียบเชียบหน้าประตูเรือนจำหมายเลขศูนย์
หน่วยองครักษ์จำตราประจำราชวงศ์ได้ จึงรีบยืนตรงทำความเคารพ หัวหน้าหน่วยกำลังจะรายงานให้ลู่อวี่ทราบ แต่โลจาวฮวายกมือห้ามไว้ก่อน เธอเดินผ่านระเบียงแล้วผลักประตูสวนในเขตพักอาศัยเข้าไป
ฉีเสวียนกำลังลากเย่ถังกับชื่อเหิงเล่นไพ่นกกระจอก เจ้าตัวน้อยเผ่ามังกรเจียวคนนี้ติดไพ่นกกระจอกมาก ตั้งแต่เย่ถังสอนให้เล่นได้ วันไหนไม่ได้จับไพ่ เกล็ดทั่วร่างก็รู้สึกคันยุบยิบไปหมด
แต่เล่นไพ่นกกระจอกสามคนไม่ได้ ความทรมานจากการขาดคนเล่นอีกหนึ่งคนทำให้ฉีเสวียนอดทนมาสองวัน จนเมื่ออยากเล่นไพ่มากเสียจนเกล็ดเริ่มคันอีกครั้ง เขาก็บินตรงไปยังห้องสังเกตการณ์กลาง ลากลู่อวี่ที่กำลังตรวจเอกสารอยู่มาด้วย
ลู่อวี่ไม่เต็มใจเลย เอกสารของกองทัพยังค้างอยู่ตั้งกอง แต่ฉีเสวียนวางท่าราวกับเทพสงครามแล้วประกาศว่า “เทพสงครามผู้นี้ขอสั่งให้คุณนั่งลง แล้วจั่วไพ่”
ลู่อวี่ถูกมังกรเจียวตัวจ้อยขนาดเท่าฝ่ามือจ้องเขม็งด้วยดวงตาเรียวสีฟ้าเย็นเยียบ เมื่อนึกถึงผลงานอันเลื่องลือของผู้ยิ่งใหญ่ตรงหน้าในอดีต เขาก็วางปากกาอิเล็กทรอนิกส์ในมือลงเงียบ ๆ ก่อนถูกฉีเสวียนลากคอเสื้อด้านหลังเข้าไปในสวน
เย่ถังเพิ่งชนะไพ่เรียงสีเดียวไปหนึ่งตา กำลังเก็บเงินอย่างเบิกบาน ประตูสวนก็ถูกผลักเปิด เธอเงยหน้ามอง เห็นหญิงวัยกลางคนในชุดลำลองสีม่วงเข้มยืนอยู่ตรงประตู ด้านหลังมีหญิงสาวสองคนตามมาด้วย หนึ่งในนั้นคือองค์หญิงสี่ที่เธอกันไว้ไม่ให้เข้ามาเมื่อวาน
ผมยาวสีม่วงทองของหญิงในชุดลำลองเกล้าไว้อย่างเรียบร้อยด้านหลังศีรษะ ประดับด้วยเครื่องประดับลายสายฟ้า เธอมีบุคลิกน่าเกรงขามโดยไม่ต้องขึ้นเสียง ไพ่ในมือเย่ถังหล่นแปะลงบนโต๊ะ