บทที่ 22 ไก่เดินดิน
เย่ถังย่างเนื้อตั้งแต่เที่ยงไปจนถึงบ่าย
ขาแกะสองข้างวางเรียงบนตะแกรงย่าง ข้างกันมีซี่โครงแกะเรียงเป็นแถวแน่น ถ่านใต้เตาค่อย ๆ ลุกไหม้อย่างไม่รีบร้อน แสงไฟสีส้มแดงสะท้อนบนใบหน้าของเธอ หยาดเหงื่อเม็ดเล็กละเอียดซึมออกมาบนหน้าผาก
ขาแกะมีขนาดใหญ่เกินไป หากย่างจนข้างนอกไหม้แต่ข้างในยังดิบ เรื่องแบบนี้เธอเคยเจอตอนย่างเนื้อเสียบไม้บนดาวสีน้ำเงินแล้ว วันนี้จึงตั้งใจลดความร้อนของถ่านลงเป็นพิเศษ ค่อย ๆ หมุนไม้ย่างไปเรื่อย ๆ
ไขมันหยดลงบนถ่านทีละหยด เปลวไฟเล็ก ๆ ลุกพรึ่บขึ้นเป็นหย่อม ๆ เธอใช้แปรงจุ่มน้ำผึ้งทาเคลือบผิวขาแกะ น้ำผึ้งไหม้เกรียมอย่างรวดเร็วภายใต้ความร้อนสูง คลุกเคล้ากับยี่หร่าและพริกป่นจนกลายเป็นเปลือกกรอบที่ทั้งหวานทั้งเผ็ด
โยวเลี่ยนอนหมอบอยู่ข้างเท้าเธอตั้งแต่ต้นจนจบ ดวงตาสีเทาอมฟ้าจับจ้องตะแกรงย่างไม่กะพริบ พอซี่โครงแกะสุก เธอก็ให้โยวเลี่ยลองชิมก่อน หมาป่าตัวใหญ่ตวัดลิ้นรวบเอาไป เคี้ยวกระดูกจนแหลกแล้วกลืนลงท้อง จากนั้นก็จ้องเตาย่างต่อ
กว่าเนื้อขาแกะทั้งสองข้างและซี่โครงทั้งหมดจะย่างเสร็จ ก็เกือบสี่โมงเย็นแล้ว เย่ถังจัดส่วนของจิ่งเหยาใส่กล่องเก็บความร้อนขนาดมหึมาแยกไว้ต่างหาก มีขาแกะสองข้าง ซี่โครงแกะแปดชิ้น แคตนิปมัดใหญ่พิเศษหนึ่งมัด และไม่มีสารอาหาร
กล่องเก็บความร้อนนี้เธอค้นเจอในซูเปอร์มาร์เก็ตมิติ เดิมทีเป็นอุปกรณ์ตั้งแคมป์กลางแจ้งที่เธอตุนไว้ ความจุมากพอจะใส่แกะย่างทั้งตัวได้พอดี เหมาะจะใช้บรรจุอาหารว่างยามบ่ายของจอมพลเสือขาวอย่างยิ่ง
เธอยกกล่องเนื้อนี้ไปวางบนรถส่งอาหารอีกคัน จากนั้นก็เตรียมอาหารให้คนที่เหลืออีกสี่คนต่อ แคตนิปยังเหมือนเดิม ส่วนแซนด์วิชหมดแล้ว เธอจึงใช้ผักกาดหอมกับมะเขือเทศที่เพิ่งเก็บจากแปลงวิญญาณมาคลุกเป็นสลัดผักหลายจาน สดชื่นเบาสบาย พร้อมสารอาหารคนละหนึ่งหลอด
ลำดับการส่งอาหารก็เปลี่ยนไปด้วย ก่อนหน้านี้เธอส่งจากหมายเลขหนึ่งไปหมายเลขห้าตามลำดับ แต่วันนี้ตัดสินใจสลับกลับกัน เริ่มจากหมายเลขห้าไปหมายเลขหนึ่ง แล้วเก็บส่วนของจิ่งเหยาไว้ส่งเป็นคนสุดท้าย โดยเข็นรถอีกคันไปส่งต่างหาก