เยวี่ยเสวียนเยวี่ยลองเชิงอยู่หลายครั้งก็จากไป
ฉินหรานนอนบนเตียงหลับตาทำเป็นสลบ แต่ในใจกลับถอนหายใจโล่งอกยาว
เขายังไม่ตาย แปลว่าเดิมพันครั้งนี้ถูกต้อง!
เยวี่ยเสวียนเยวี่ยเป็นคนขี้ระแวงโดยธรรมชาติ การลองเชิงหลายครั้งก็สมกับนิสัยนางอยู่หรอก เพราะเรื่องนี้ไปแตะต้องจุดที่อ่อนไหวและเปราะบางที่สุดในใจนางเข้า
ด้วยเหตุการณ์ในวันนี้ ความเป็นศัตรูจากทางเยวี่ยเสวียนเยวี่ยแม้จะไม่หมดสิ้นไปโดยสิ้นเชิง อย่างน้อยก็คงลดลงไปมาก
"การเปิดฉากแบบนี้ก็ถือว่าใช้ได้ นาทีนี้ต้องรีบตีเหล็กขณะที่ยังร้อน คอยกระตุ้นจุดที่อ่อนไหวที่สุดของเยวี่ยเสวียนเยวี่ยต่อไป พยายามกำจัดความเป็นศัตรูของนางให้เร็วที่สุด บางทีอาจมีโอกาสดึงนางมาเป็นพวกเราได้"
"รางวัลรายวันจะสรุปยอดตอนตีห้า นับเวลาไป ก็น่าจะใกล้แล้ว..."
[ติ๊ง!]
[การท้าทายเอาชีวิตรอดวันนี้สิ้นสุดลงแล้ว!]
[กำลังประเมินความสำเร็จ...]
[ท่านหลบเลี่ยงวิกฤตสุรามีพิษได้ ท่านหลบเลี่ยงการช่วงชิงโชคชะตามังกรได้ ท่านรอดจากการลองเชิงของเยวี่ยเสวียนเยวี่ยได้สองครั้ง... ท่านได้รับความชื่นชอบอย่างสูงจากเยวี่ยเสวียนเยวี่ยเป็นพิเศษ]
[ท่านทำภารกิจท้าทายสำเร็จเกินเป้า!]
[ผลการประเมินสุดท้าย: ความสำเร็จของภารกิจครั้งแรก 200%]
[ปลดล็อกรางวัลสุดยอด!]
[ติ๊ง! มีการจับคู่ชุดของขวัญสุดยอดสำหรับมือใหม่ให้ท่านโดยเฉพาะ ×2!]
ฉินหรานตื่นเต้นจนลืมตาขึ้น
ในมือมีสิ่งของสองชิ้นปรากฏขึ้นมาจากอากาศ
หนังสือเล่มงามที่วาดลวดลายเมฆไว้ และขวดกระเบื้องเคลือบที่ห่อหุ้มด้วยกระแสสีเหลืองเอิร์ธโทน
《คัมภีร์พิชิตนภาแห่งวังเมฆา (ฉบับสมบูรณ์)》
ขั้น: คัมภีร์ขั้นจักรพรรดิ
คำอธิบาย: สร้างวังวิญญาณไร้เทียมทานขึ้นในจิตวิญญาณ
1. วังวิญญาณสามารถกลบเกลื่อนพลังชีวิตของตนเองได้ตามใจคิด กั้นกางการโจมตีและการสอดแนมทางจิตวิญญาณทุกชนิด
2. เมื่อถูกโจมตีเข้า สามารถช่วงชิงวิชาของศัตรูเข้าสู่วังวิญญาณเพื่อแยกชิ้นส่วนทีละขั้น จนสุดท้ายเปลี่ยนเป็นต้นฉบับดั้งเดิมไว้ใช้เอง
หมายเหตุ: วิชาลับสูงสุดของตระกูลหยุนตระกูลจักรพรรดิ อยู่ในหนึ่งในสามสิบหกคัมภีร์จักรพรรดิแห่งทวีปเซวียนหวง
"บ้าเอ้ย! ชุดของขวัญมือใหม่ดันออกไพ่ตายได้อีกนะ?"
ฉินหรานตะลึงจนอ้าปากค้าง
ในเนื้อเรื่องของ《ขันทีปลอม》 วิชาการฝึกฝนและอาวุธวิเศษสามารถแบ่งได้เป็นขั้นเหลือง ขั้นเซวียน ขั้นปฐพี ขั้นสวรรค์ และขั้นจักรพรรดิอันสูงสุด
คัมภีร์จักรพรรดิทั้งหมดล้วนมาจากตระกูลไร้เทียมทานที่เคยให้กำเนิดจักรพรรดิ ตระกูลหยุนก็เป็นหนึ่งในตระกูลจักรพรรดิที่สืบทอดมายาวนานนับหมื่นปี
ตระกูลหยุนในอดีต เคยถูกผู้แข็งแกร่งมองว่าเป็นศัตรูที่ไร้ยางอายที่สุด การต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งของตระกูลหยุนต้องยั้งมือไว้ตลอด
สาเหตุก็คือคัมภีร์จักรพรรดิ《คัมภีร์พิชิตนภาแห่งวังเมฆา》
เพราะว่า ไม่มีใครอยากสู้ไปสู้มา แล้ววิชาลับของตัวเองถูกขโมยไป
ที่น่าเสียดายคือ ตั้งแต่หลายพันปีก่อน คัมภีร์พิชิตนภาแห่งวังเมฆาฉบับสมบูรณ์ก็สูญหายไป
คนตระกูลหยุนในยุคหลังฝึกฝนกันแต่ฉบับที่ไม่สมบูรณ์ ซึ่งถึงแม้จะยังมีพลังเทียบเท่าคัมภีร์ขั้นสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ก็เทียบกับคัมภีร์จักรพรรดิไม่ได้เลย
ฉินหรานไม่คิดว่า ฉบับสมบูรณ์ที่ไร้ค่าประมาณนี้ จะถูกเปิดออกมาจากชุดของขวัญมือใหม่ได้...
สายตาของเขาหันไปมองขวดกระเบื้องสีขาวอีกใบ
[เลือดเซวียนหวง]
คำอธิบาย: หยดเลือดแก่นสารของผู้สร้างทวีปเซวียนหวง เมื่อใช้ร่วมกับหินจุดประกาย มีโอกาสกระตุ้นร่างกายพิเศษในการฝึกฝน
"ของดีอย่างนี้ก็มาเป็นชุดอีก!"
ฉินหรานตาเป็นประกาย
บนทวีปเซวียนหวง ในบรรดาผู้ฝึกฝนหลายแสนหรือหลายล้านคน จะมีร่างกายพิเศษเกิดขึ้นสักคนหนึ่ง
ผู้ที่มีร่างกายพิเศษ จะได้เปรียบอย่างมหาศาลทั้งด้านการฝึกฝนและการต่อสู้
"หยุนเจียงเซียนถูกตั้งค่าให้เป็นฮ่องเต้ที่ไม่ได้รักการฝึกฝน ถ้าได้ร่างกายพิเศษมาล่ะก็ จะช่วยเร่งความเร็วในการฝึกฝนต่อไปได้มากทีเดียว!"
"โลกใบนี้เต็มไปด้วยอันตราย แม้ข้าจะรู้ความลับมากมาย แต่สุดท้ายแล้ว พลังของตัวเองต่างหากที่เป็นรากฐานของการยืนหยัด..."
[ติ๊ง!]
[การท้าทายเอาชีวิตรอดวันนี้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!]
[ระดับความยากในการเอาชีวิตรอดวันนี้: ระดับ C]
[จะมีการประเมินการเอาชีวิตรอดตอนตีห้า ขอให้ผู้ท้าทายพยายามมีชีวิตอยู่ต่อไป...]
เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นในหัว
ฉินหรานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง มุมปากของเขาก็เผยรอยยิ้มบาง ๆ ที่แทบมองไม่เห็น
"ตามเส้นเวลาคำนวณ พรุ่งนี้ต้องเจอกับคนรักแรกของหยุนเจียงเซียนแล้ว ไม่รู้ว่านางจะมีหน้าตางดงามขนาดไหน..."
"แต่ตอนนี้ เรื่องด่วนที่สุดก็คือจัดการธุระให้เรียบร้อย!"
ฉินหรานลุกขึ้นนั่งบนเตียง หากระดาษกับพู่กัน เขียนรายการหนึ่งขึ้นมาอย่างง่าย ๆ
บนนั้นมีวัสดุทั้งหมดสิบกว่าชนิด หินจุดประกายก็ปะปนอยู่ด้วย ไม่ได้เด่นชัดอะไรนัก
เขียนเสร็จ เขาก็หันสายตาไปมองขันทีร่างสูงผอมที่ยืนอยู่อย่างนอบน้อมข้างเตียงมังกร แล้วโยนกระดาษแผ่นนั้นให้อย่างไม่ใส่ใจ
"ชิงฟู่! ไปที่คลังสรรพาวุธ นำวัสดุทั้งหมดบนนี้มาให้ข้า"
ขันทีแก่ร่างสูงผอมเหลือบมองเนื้อหาบนกระดาษ แล้วก็ชะงักไปทันที
"ฝ่าบาท พระองค์..."
ฮ่องเต้ที่แทบไม่เคยฝึกฝน อยู่ ๆ จะขอทรัพยากรการฝึกฝนไปทำไมกัน?
"พูดมากไปทำไม! หัวหมาไม่ต้องการแล้วหรือไง?" ฉินหรานทำหน้าขรึมด่า
แค่ประโยคเดียว ก็เผยนิสัยเจ้าสำราญของหยุนเจียงเซียนออกมาอย่างชัดเจน
ขันทีแก่ร่างสูงผอมคุกเข่าลงกับพื้นทันที
"ฝ่าบาทโปรดทรงพระพิโรธ!"
ฉินหรานโบกมืออย่างไม่สบอารมณ์ "รีบไปเถอะ! อีกอย่าง พอรุ่งสางแล้วไปที่ตำหนักของเยวี่ยเฟยหน่อย บอกนางว่าอย่าให้ข้าต้องรออาหารเช้า"
"ขอรับ ฝ่าบาท"
ชิงฟู่ถอยออกจากตำหนักอย่างลนลาน
ไม่นานนัก ก็รีบร้อนกลับมาอีกครั้ง
ตามคำสั่งของฉินหราน นำหินจุดประกายทั้งหมดในคลังสรรพาวุธออกมา
เมื่อได้วัสดุครบ ฉินหรานก็เก็บไว้เพียงหินจุดประกาย ส่วนวัสดุอื่น ๆ ที่ใช้เป็นฉากบังเอาไว้ ก็เก็บเข้าสู่แหวนมิติทั้งหมด
หินจุดประกายมีลักษณะภายนอกสุกใสเหมือนดวงดาว คล้ายดวงดาวขนาดเท่ากำปั้น เรืองแสงสีลึกลับและงดงาม
หินจุดประกายเป็นวัสดุระดับขั้นปฐพีขั้นสูงสุด หาได้ยากยิ่ง อาณาจักรเซินเฉาใหญ่ของต้าซี่ที่มีรากฐานลึกซึ้ง สะสมมาเนิ่นนานเท่าใดก็เพิ่งได้มาเพียงสิบเอ็ดก้อน
ฉินหรานอมเลือดเซวียนหวงไว้ในปาก พร้อมกับกำหินจุดประกายสองก้อนไว้ในฝ่ามือ
วูม!
เลือดเซวียนหวงใต้ลิ้น ละลายเป็นเส้นสายเหมือนหมอก ซึมเข้าไปในเส้นเอ็นและกระดูกทั้งสี่ทิศ
ในเวลาเดียวกัน หินจุดประกายสองก้อนในฝ่ามือก็สว่างวูบไหวไม่คงที่ สีสันเห็นได้ชัดว่ามืดลง
ปั้ง!
เพียงไม่ถึงสิบกว่าวินาที หินจุดประกายสองก้อนที่ค่าควรเมือง ก็ระเบิดออกมาเป็นผงสีเทาขาวสองกลุ่ม
เลือดเซวียนหวงถูกใช้ไปเพียงส่วนเล็กน้อยเท่านั้น
ฉินหรานรีบกำหินจุดประกายอีกสองก้อน แล้วดูดซับต่อไป...
หินจุดประกายก้อนแล้วก้อนเล่าถูกใช้ไปอย่างรวดเร็ว
ในหินจุดประกาย พลังลึกลับน่าเกรงขามเส้นแล้วเส้นเล่าซึมจากฝ่ามือเข้าสู่กระดูกและเลือด เมื่อรวมกับเลือดเซวียนหวง ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพที่คาดไม่ถึง
กระดูกทั่วร่างกายถูกเคลือบด้วยสีหยกปริศนา ในเลือดก็มีกลิ่นอายเลื่อนลอยที่ไม่เคยมีมาก่อนเพิ่มขึ้นมา
ในชั่วขณะหนึ่ง
ฉินหรานลืมตาทั้งสองข้างอย่างกระทันหัน
จุดสำคัญภายในร่างกายทั้งหมดเปิดออก บ้าคลั่งชิงพลังปราณสวรรค์และปฐพีมา แทบจะในพริบตาเดียว ก็ดูดพลังปราณรอบตำหนักหลับนอนจนหมดสิ้น
ในวินาทีนั้น ความรู้สึกโล่งโปร่งและสุขสมที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในร่างกาย เกือบจะทำให้เขาสลบไป
เขาอดกลั้นความต้องการที่จะคำรามขึ้นสู่ฟ้าไว้ แล้วหมุนวนคัมภีร์พิชิตนภาแห่งวังเมฆาต่อไป กลบเกลื่อนพลังชีวิตของตัวเองให้มิดชิดไร้ร่องรอย...
ลึกเข้าไปในพระราชวังต้าเซี่ย
ร่างชราที่มีพลังชีวิตเร้นลับหลายร่างผลักดวงตาขึ้นพร้อมกัน สายตามองไปยังทิศทางของตำหนักหลับนอนอย่างเงียบเหงา
"ประหลาด พลังปราณรอบตำหนักหลับนอนกลับหายไปจากอากาศได้อย่างไร"
"เฮ้อ ไม่รู้ว่าเป็นปีศาจนางไหนกำลังเลื่อนขั้นอีก"
"อาณาจักรหมื่นปีของตระกูลหยุน สุดท้ายก็พินาศในมือคนเจ้าสำราญ ขออภัยด้วยฝ่าบาทองค์ก่อน ที่ข้าน้อยทั้งหลายไร้ความสามารถ"
...