แม้แต่บนดาวตลาดมืดซึ่งเป็นดินแดนนอกกฎหมาย การซื้อขายมนุษย์ก็ยังถูกควบคุมอย่างเข้มงวดอยู่พอสมควร
การประมูลครั้งก่อน ๆ ใช่ว่าจะไม่เคยมี “สัตว์เลี้ยง” ที่มีเสน่ห์แตกต่างกันออกไปนำมาขาย แต่โดยพื้นฐานแล้วพวกมันมักถูกจัดไว้เป็นสินค้าประมูลปิดท้าย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าสัตว์เลี้ยงที่กำลังนำมาประมูลอยู่ตอนนี้งดงามถึงเพียงนี้!
สายตานับไม่ถ้วนจับจ้องหญิงสาวเอลฟ์ที่ดูมึนงงอยู่ในกรง
ดูเหมือนเธอจะสัมผัสได้ถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความคิดชั่วร้าย ดวงตากลมโตงดงามราวกับหินออบซิเดียนมีหยดน้ำตาซึมออกมา คิ้วเรียวงามขมวดมุ่น ก่อนจะถอยกลับเข้าไปในส่วนลึกของกรงอีกครั้ง
เมื่อเธอขยับตัว บรรยากาศภายในสถานที่จัดประมูลก็ราวกับหลุดพ้นจากมนตร์แช่แข็ง เสียงโห่ร้องอื้ออึงนับไม่ถ้วนเข้ามาแทนที่ความเงียบงันอันตะลึงงันเมื่อได้เห็นสมบัติล้ำค่าที่น่าเหลือเชื่อ
“งดงามเหลือเกิน... เห็นไหม? ผมของเธอเป็นสีดำเหมือนขนอีกาเลย! ส่วนดวงตาก็เหมือนไข่มุกดำที่ฉันชอบที่สุดเลย—ฉันอยากควักมันออกมาเก็บไว้เป็นสมบัติจัง!”
“หุบปาก! ขนอีกากับไข่มุกดำจะเอามาเทียบกับเธอได้ยังไง? เส้นผมกับดวงตาที่งดงามขนาดนั้นจะน่าหลงใหลที่สุดก็ต่อเมื่ออยู่บนร่างของเธอตามธรรมชาติเท่านั้น ต้องเก็บเธอไว้ทั้งคนต่างหาก!”
ในห้วงจักรวาลอันกว้างใหญ่แห่งนี้ มีเผ่าพันธุ์มากมายอาศัยอยู่ การติดต่อและการแต่งงานระหว่างเผ่าพันธุ์ทำให้ยีนของสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาส่วนใหญ่ปะปนกันอย่างซับซ้อน
แม้พวกเขาส่วนใหญ่จะปรากฏตัวในรูปลักษณ์คล้ายมนุษย์ซึ่งสะดวกกว่า แต่สีผมและสีดวงตาก็มีหลากหลายเฉกเช่นเดียวกับยีนที่ปะปนกัน
ผมดำกับดวงตาดำที่บริสุทธิ์ถึงเพียงนี้ แค่เห็นก็รู้ว่าไม่ได้ย้อมด้วยสารเคมีคุณภาพต่ำ ยิ่งเจ้าของยังเป็นหญิงสาวแสนงดงามที่ดูไร้เดียงสา... เพียงเท่านี้ก็เพียงพอจะทำให้แขกส่วนใหญ่ที่มาร่วมงานประมูลบนดาวตลาดมืดเกิดความโลภขึ้นมาแล้ว
พวกเขาเสนอราคาแข่งกัน จ้องสัตว์เลี้ยงตัวน้อยน่าเอ็นดูอย่างหมาป่าหิวโหย แววตาเต็มไปด้วยความมั่นใจว่าตนจะต้องได้ครอบครอง
ส่วนเพยอี้หลานในกรงนั้นก็งุนงงไปชั่วขณะจริง ๆ
เธอเพิ่งกิน “เยลลี่” คำสุดท้ายหมดไป ในที่สุดก็รู้สึกอิ่มและพึงพอใจ ตื่นขึ้นจากฝันอย่างอิ่มเอมใจ แต่แสงจ้าที่สาดเข้ามากะทันหันกลับทำให้แสบตา
ภาพตรงหน้าขาวโพลน น้ำตาที่หลั่งออกมาตามปฏิกิริยาของร่างกายไหลลงมาอย่างควบคุมไม่ได้ เธอจึงได้แต่ขยับถอยเข้าไปด้านใน ผ่านไปสักพักดวงตาถึงค่อยรู้สึกดีขึ้น
จากนั้นเธอก็เห็นว่าสิ่งเย็นเยียบที่เพิ่งจับไว้คือซี่กรง
ส่วนตัวเธอเองก็ถูกขังอยู่ในกรงราวกับสัตว์ที่มีไว้ให้คนชม รอบด้านเต็มไปด้วยผู้คนที่มองเห็นใบหน้าไม่ชัด
ทั้งที่นั่งอยู่ไม่ไกล และห้องรับรองด้านบนซึ่งติดตั้งผนังที่มองทะลุได้ทางเดียว... สายตานับไม่ถ้วนที่แฝงด้วยความคิดร้ายและตัณหาจับจ้องเธอ ราวกับสัตว์ร้ายจ้องเหยื่อตัวน้อยที่อ่อนแอ หมายจะกลืนกินเธอจนไม่เหลือซาก
เพยอี้หลานหลุบเปลือกตาลง ขนตาหนาแน่นทอดเงาเล็ก ๆ ลงบนใบหน้าขาวผ่อง
เธอไม่ชอบสายตาแบบนี้
แต่ในสายตาคนอื่น ท่าทางเช่นนี้กลับดูเหมือนสัตว์เลี้ยงตัวน้อยที่อ่อนแอไร้เรี่ยวแรง กำลังสั่นเทาภายใต้สายตาที่คนเหล่านั้นจ้องมองด้วยความปรารถนา
กร๊อบ
เหลี่ยนเต่อร์ที่กำลังยองอยู่บนดาดฟ้าชั้นบนสุด ใช้พลังจิตจับตาดูสถานการณ์ในสถานที่จัดประมูล บีบด้ามจับในมือจนหักเป็นสองท่อนด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ รูม่านตาเรียวตั้งสีทองเปล่งประกายไปด้วยจิตสังหารเย็นเยียบ ราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังจะเสียสติและออกอาละวาดสังหารทุกสิ่ง
...โดยเฉพาะตอนที่เขามองเห็นหยดน้ำตาใสระยิบระยับตรงหางตาของหญิงสาวอย่างชัดเจน
“ใจเย็นก่อน เหลี่ยนเต่อร์”
บนใบหน้าอัยหนัว่อเองก็ปราศจากรอยยิ้มตามปกติ ในฐานะเพื่อนร่วมงาน เขารู้ดีว่าเหลี่ยนเต่อร์รู้สึกอย่างไรในตอนนี้ ไม่ใช่แค่ความโกรธที่เห็นราชินีถูกหยามเกียรติ แต่ยังมีความโกรธที่มีต่อตัวเองยิ่งกว่า
ทั้งที่สาบานไว้ชัดเจนว่าจะไม่ภักดีต่อราชินีอีกแล้ว แต่เพียงแค่สายใยจิตเส้นหนึ่ง เพียงแค่เห็นราชินีองค์ใหม่แวบเดียว เขากลับถูกภาพลักษณ์บอบบางงดงามของเธอล่อลวงอย่างเป็นธรรมชาติ จนเกิดความปรารถนาที่จะปกป้องขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้
อยากคุกเข่าข้างหนึ่งลงแทบเท้าเธอ คอยปัดเป่าพายุฝนทั้งหมดให้เธอ และสังหารทุกสิ่งที่คิดร้ายต่อเธอให้สิ้น...
อัยหนัว่อหลับตาลง คล้ายกับมองเห็นเงาร่างบิดเบี้ยวนั้นอีกครั้ง ราชินีองค์ก่อนของพวกเขา ใช้ความคิดร้ายอันแหลมคมควบคุมให้พวกเขาออกไปทำสงครามกับภายนอก และเข่นฆ่ากันเองภายใน
ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่เคยมีช่วงเวลาที่ได้สติ เพียงแต่บ่อยครั้งในวินาทีถัดมา สายใยที่สูงส่งเหนือผู้ใดเส้นนั้นก็จะกลับมาควบคุมพวกเขาอีกครั้ง บังคับให้มอบเลือดและห่ากระสุนแก่ราชินีต่อไป
ช่วงเวลาอันเจ็บปวดที่แม้แต่เจตจำนงของตัวเองก็ไม่อาจควบคุมได้ เป็นสิ่งที่ลูกแมลงขั้นสูงทุกตนพยายามลืมให้มากที่สุด แต่ตอนนี้ราชินีองค์ใหม่ปรากฏตัวขึ้นแล้ว
ปล่อยให้เธอถูกคนพวกนี้ที่เต็มไปด้วยเจตนาร้ายพาตัวไปเถอะ เผ่าแมลงไม่ต้องการราชินี
พวกเขาบอกตัวเองเช่นนั้น
แต่ถึงจะพยายามเกลี้ยกล่อมตัวเองเช่นนี้ ทว่าเมื่อเห็นสิ่งโสมมเหล่านั้นเริ่มเสนอราคาแข่งกันทีละคน และเห็นราชินีผู้น่าสงสารในกรงกำลังจะถูกส่งมอบให้ผู้อื่นด้วยราคาสูงลิ่ว พวกเขาก็ยังทนไม่ไหวอยู่ดี
“นี่ ถ้าตัวตนของเธอในฐานะราชินีของพวกเราถูกเปิดเผยขึ้นมา จะไม่แย่เอาหรือ?”
“ใช่ ถึงจะไม่รู้สาเหตุ แต่ผลกระทบที่ราชินีมีต่อเผ่าแมลงของเรานั้นไม่ต้องสงสัยเลย ก่อนจะหาวิธีตัดขาดอิทธิพลนี้ได้ ถ้าปล่อยให้เธอตกไปอยู่ในมือศัตรูคงเป็นเรื่องยุ่งยากมาก”
ลูกแมลงขั้นสูงสองตนที่พูดเช่นนี้เลือกที่จะมองข้ามไปว่าพวกเขายังสามารถกำจัดปัจจัยอันตรายทิ้งเสียตรงนี้ได้
พวกเขาเพียงต้องการข้ออ้างที่ฟังขึ้นเพื่อจะลงมือเท่านั้น ส่วนหลังจากนั้นจะจัดการเธออย่างไรหรือ? ช่างมันไว้ก่อน อย่างน้อยก็ขัดขวางเรื่องตรงหน้าได้แล้วค่อยคิดเรื่องอนาคต!
สายลมพัดผ่านวูบหนึ่ง ลูกแมลงขั้นสูงสองตนที่เมื่อครู่ยังยองอยู่ตรงนี้ก็หายไปแล้ว
ส่วนราชินีที่พวกเขาเป็นห่วง ได้ถูกซื้อขายสำเร็จด้วยราคาสูงลิ่ว
“ขอให้โชคดีนะ ที่รัก”
แม้จะตกตะลึงที่ไข่กลายเป็นคนได้ แต่ผู้ดำเนินการประมูลซึ่งเพิ่งขายสินค้าได้ราคาดีก็ยังตื่นเต้นมาก
ผู้ดำเนินการประมูลสาวสวยกำลังจะเข็นกรงไปยังห้องรับรองของลูกค้าด้วยตัวเอง พอเห็นเพยอี้หลานขดตัวอยู่ตรงมุม ยังไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นสัตว์เลี้ยง จู่ ๆ เธอก็เกิดใจอ่อนขึ้นมาชั่วขณะ
เธอไม่ใช่คนที่ประมูลมนุษย์เป็นครั้งแรก ดวงตาของทุกคนที่กำลังจะกลายเป็นสัตว์เลี้ยงหรือทาสล้วนมีความหวาดกลัว ดิ้นรน หรือไม่ก็ด้านชาเหมือน ๆ กัน
แต่ในดวงตาของเพยอี้หลานกลับมีเพียงความงุนงงบริสุทธิ์ที่สุด ราวกับลูกแกะที่ยังไม่เข้าใจชะตากรรมของตัวเองต่อจากนี้
“อีกเดี๋ยวอย่าลืมเชื่อฟังเจ้านายให้ดี แบบนั้นจะได้เจ็บตัวน้อยหน่อย”
“เจ็บตัวหรือ?”
สัตว์เลี้ยงตัวน้อยที่ตามความคิดของเธอควรจะหวาดกลัวจนตัวสั่นทวนคำเสียงเบา แล้วเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง
ใบหน้างดงามประณีตยังคงเป็นใบหน้าเดิม แต่ผู้ดำเนินการประมูลที่ผ่านประสบการณ์มามากกลับอดถอยหลังไปก้าวหนึ่งไม่ได้
ดวงตาสีดำสนิทที่บริสุทธิ์และสับสนคู่นั้น ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่เปลี่ยนเป็นรูม่านตาเรียวตั้งดั่งสัตว์ร้าย
ภายนอกเพยอี้หลานดูเหมือนหญิงสาวที่กำลังผลิบาน รูปร่างผอมเล็ก ไม่มีใครจากเผ่าพันธุ์ใดที่ร่างกายกำยำสักหน่อยจะมองว่าเธอเป็นภัยคุกคาม
แต่ในเวลานี้ ผู้ดำเนินการประมูลที่อยู่ใกล้เธอที่สุดกลับสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัว
เผ่าแมลงเป็นนักล่าโดยกำเนิด แม้แต่ราชินีที่เพิ่งถือกำเนิด ก็ยังมีเขี้ยวซ่อนอยู่ใต้รูปลักษณ์อันบอบบาง!
เมื่อพลังจิตอันแข็งแกร่งแผ่ออกมาจากร่างที่ดูบอบบาง กรงโลหะผสมแข็งแกร่งก็ถูกฉีกกระจุยอย่างง่ายดาย
แขกที่ยังไม่หนำใจกับการประมูลยังไม่ทันได้ส่งเสียงร้องด้วยความตกใจกับเหตุไม่คาดฝัน แรงกดดันมหาศาลก็พุ่งเข้าใส่แถวหน้าแล้ว—
โครม!
พลังมหาศาลที่มองไม่เห็นบางอย่างยกเก้าอี้ซึ่งยึดติดกับพื้นขึ้นมาทั้งแถว แขกหลายคนที่ยังนั่งอยู่บนนั้นและตั้งตัวไม่ทันถูกเหวี่ยงล้มลงกับพื้นอย่างหมดสภาพ
เก้าอี้เหล่านั้นถูกพลังที่มองไม่เห็นควบคุมให้พุ่งกระแทกห้องรับรองชั้นบนอย่างแรง แต่ถูกระบบเกราะป้องกันที่เปิดใช้งานทันเวลาสกัดไว้ทั้งหมด
อย่างไรก็ตาม เกราะป้องกันอาจกันการโจมตีทางกายภาพได้ แต่ไม่อาจกันคมมีดที่ก่อตัวจากพลังจิตไร้รูปร่าง
บุคคลสำคัญผู้ทรงเกียรติเหล่านั้นร้องอย่างแตกตื่นให้ผู้คุ้มกันพาพวกเขาออกไป ส่วนแขกบนชั้นหนึ่งต่างไม่สนใจความเจ็บปวดตามร่างกายอีกต่อไป พากันกรูไปทางประตูอย่างลนลาน
ผู้ดำเนินการประมูลที่อยู่ใกล้เพยอี้หลานที่สุดไม่ได้รับบาดเจ็บจากเศษกรงหรือพลังจิต คราวนี้จึงฉวยโอกาสหนีไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน
ภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที สถานที่จัดประมูลที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยเสียงผู้คนก็แทบไม่เหลือใคร
ตอนที่เหลี่ยนเต่อร์กับอัยหนัว่อมาถึง สิ่งที่เห็นคือภาพราวกับซากปรักหักพังหลังภัยพิบัติ
หญิงสาวยืนอยู่ท่ามกลางซากกรงที่เธอทำลายลง กวาดตามองมาอย่างไม่ใส่ใจ ราวกับเทพเจ้าที่เพิ่งถือกำเนิด