"เจียงอี่หนิง เธอพูดอะไรบ้า ๆ นั่น!"
ฟู่เฉิงเซวียนโกรธจนหลุดคำหยาบ
นี่มันใส่ร้ายพี่ชายเขาเต็ม ๆ
พี่ชายเขาแข็งแรงดี ขนาดนั้นจะเป็นเสื่อมสมรรถภาพได้ยังไง!
คุณย่าถูกทำเอาโกรธจนหน้าแดงก่ำ ไม่เคยคิดเลยว่าเจียงอี่หนิงจะหยาบคายถึงเพียงนี้
กระทั่งแม่บ้านจางยังเบิกตากว้าง รีบเอามือปิดหูฟู่เจียอวี่
คุณนายนี่เสียสติไปแล้วจริง ๆ!
พูดอะไรที่ลบหลู่ขนาดนั้น!
ฟู่เฉิงเซวียนโมโหจนระงับไม่อยู่ ชี้นิ้วไปที่เจียงอี่หนิงแล้วโวยวายไม่หยุด
"เจียงอี่หนิง เธอขอโทษพี่ชายฉันเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นฉันถลกหนังเธอแน่!"
บ้านตระกูลฟู่นี่ไม่มีคนปกติสักคน
เจียงอี่หนิงกลอกตา รู้สึกเหนื่อยใจและหงุดหงิดสุดขีด
ฟู่หวยเยี่ยนเป็นฝ่ายนอกใจแท้ ๆ แต่กลายเป็นว่าความผิดทั้งหมดถูกโยนมาให้เธอ
หนำซ้ำวิธีแก้ปัญหาแบบปลอบใจของคุณย่า คือการให้มีลูกคนที่สอง
นี่มันน่าขำเกินไปแล้ว!
คิดว่าเจียงอี่หนิงเธอเป็นเครื่องมือผลิตลูกหรือไง?
คนเราจะโง่เจ็ดปีก็ได้ แต่จะโง่ไปทั้งชีวิตไม่ได้
ตำแหน่งนายหญิงตระกูลฟู่นี่ ใครอยากเป็นก็ไปเป็นเถอะ
เจียงอี่หนิงเอือมระอาถึงที่สุด "คุณย่าคะ แทนที่จะมัวกังวลเรื่องเรามีลูกคนที่สอง ปล่อยให้ฟู่หวยเยี่ยนไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลดี ๆ สักครั้งเถอะค่ะ"
พูดพลาง เธอก็ถอนหายใจอย่างเศร้าสลด
"คุณย่า หนูบอกความจริงกับท่านเลยแล้วกันนะคะ หนูรู้มานานแล้วว่าร่างกายเขาไม่ดี แต่คอยรักษาหน้าตาของตระกูลฟู่มาตลอดเลยไม่พูด ความเบื่อหน่ายในชีวิตคู่ครบเจ็ดปีนี่หนูคงทนต่อไปไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ"
"เรื่องเร่งด่วนของท่านตอนนี้คือรีบพาเขาไปตรวจที่โรงพยาบาลเถอะค่ะ จะมีลูกคนที่สองได้หรือเปล่า ก็ยังเป็นเรื่องที่ไม่รู้เลย"
พูดจบ เจียงอี่หนิงก็ขี้เกียจจะเปลืองคำพูด หันกายตั้งใจจะขึ้นชั้นบนกลับห้อง