ฟู่เฉิงเซวียนเดินตามมาติด ๆ หัวใจกระตุกโหวงเพราะเสียงตวาดเกรี้ยวกราดของคุณย่า
เงียบกริบในทันที
เวลาคุณย่าโมโหทั้งบ้านไม่มีใครไม่กลัว
ครั้งก่อนที่โกรธจัดก็ตอนงานเลี้ยงครอบครัว
เจียงอี่หนิงนี่ตัวซวยจริง ๆ
โผล่มาทีไรก็ทำให้ตระกูลฟู่ปั่นป่วนไม่สงบสุขทุกที
ถ้าใช้โอกาสนี้ทำให้เธอกับพี่ชายหย่ากันได้ก็ไม่เสียหายอะไร
ฟู่เฉิงเซวียนแอบชำเลืองมองเจียงอี่หนิง ในแววตาเต็มไปด้วยความสะใจ
“ดูสิยังจะทำเป็นแข็งกร้าวอีกหรือเปล่า คิดว่าตัวเองจะขี่หัวตระกูลฟู่ได้งั้นเหรอ”
เจียงอี่หนิงยืนตัวตรง ไม่สะทกสะท้านใด ๆ
เธอเพียงมองคุณย่าอย่างเรียบเฉย
“คุณย่าเกิดอะไรขึ้นคะ ถึงได้โกรธขนาดนี้ คุณย่าอายุมากแล้ว โมโหไปก็ทำร้ายสุขภาพ ควรรักษาสุขภาพให้ดีนะคะ”
ท่าทีนี้ทำให้คุณย่าเดือดดาลขึ้นทันที
เธอหรี่ตาลง สายตาคมกริบจับจ้องอยู่ที่เจียงอี่หนิง
แล้วเอ่ยสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชากับป้าจางที่อยู่ข้าง ๆ
“ดูท่าว่าพูดดี ๆ คงไม่รู้จักมารยาทแล้ว ในเมื่อเธอไม่เชื่อฟัง ก็ยกเลิกเงินที่ตระกูลฟู่ให้เธอทุกเดือน ปิดคลินิกของเธอซะ”
“เจียงอี่หนิง ต่อจากนี้เธอก็ไม่ต้องออกไปข้างนอกให้วุ่นวายอีก อยู่บ้านเลี้ยงลูกปรนนิบัติสามีให้ดีเถอะ”
สิ้นเสียง เจียงอี่หนิงก็สีหน้าเย็นเยียบลงทันที
เธอเม้มปาก น้ำเสียงเย็นชา
“นี่คุณย่าตั้งใจจะฟังความข้างเดียว แล้วโยนความผิดทั้งหมดมาให้ฉันงั้นเหรอคะ”
คุณย่าส่งเสียงเย้ยหยัน พูดอย่างโกรธเกรี้ยว
“เธอออกไปก่อเรื่องข้างนอกจนชื่อเสียงเสียหาย ตระกูลฟู่สามารถเช็ดก้นให้เธอได้ ฉันก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นได้”